വന്നു കുടുങ്ങിയവര്‍

2014 നവംബർ 14

കാന്തപുരത്തിന് പത്മശ്രീയോ ?



വഹാബികളുടെ  മയ്യത്ത് നമസ്കരിക്കരുത്, പള്ളിക്കാട്ടിൽ  ഖബർ അടക്കരുത്, അവർക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കരുത്, അവരോടു സലാം പറയരുത്, അവരെ തൊട്ടവരെ  തൊട്ടാൽ പോലും കുളിക്കണം എന്നിത്യാതി ചേട്ടകൾ ഒക്കെ ഇന്ന് കാന്തപുരം ഉസ്താദിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോയ ബാധയാണോ  ഇപ്പോൾ നാട്ടിലെ നവോത്ഥാന മുല്ലമാരുടെ  ദേഹത്ത് കേറി ഞരങ്ങുന്നതു എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് അറപ്പും , വെറുപ്പുമാണ് ഇപ്പോൾ ഇക്കൂട്ടർ പരസ്പരം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്. 

പണ്ടെന്നോ ഗൾഫിൽ നിന്നും വിസയെടുത്ത് നാട്ടിലെത്തിയ ജിന്നുകളും, ശൈത്വാനുകളും യാഥാസ്ഥിതികരിൽ  നിന്നും ഇപ്പോൾ തനാസിൽ വാങ്ങി എന്നും തോന്നുന്നു. നവോത്ഥാനത്തിന്റെ അട്ടിപ്പേർ അവകാശപ്പെടുന്ന മൊത്തക്കച്ചവട കേന്ദ്രത്തിലേക്ക്  കൂട്ടം കൂട്ടമായാണ് ഇവരുടെ കഫാലത്ത് മാറ്റം. പടച്ച റബ്ബേ കാക്ക്‌..



പണ്ട് മുതലേ അഫ്സലുൽ ഉലമ  കഴിഞാൽ നേരെ    ഗൾഫിലേക്ക് പ്രബോധകരായി കേറി പോരാറുണ്ട് പലരും.  ഇവരാകട്ടെ  ഗൾഫിലെത്തിയതോടെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്  വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയും.. ഇജ്തിഹാദിന്റെ വാതിൽ മരുഭൂമി പോലെ വിശാലമാണ് എന്ന് അതോടെ അവർക്കു  ബോധ്യമാകുന്നു. ചിലരുടെ ഗവേഷണം പിന്നെ പശുവിനെ വിട്ടു തെങ്ങിനെയും, കയറിനെയും, തേങ്ങയെയും വർണ്ണിച്ചത്  പോലെ  ആ മരുഭൂമിയെ കുറിച്ചായി. മരുഭൂമിയെ കുറിച്ചുള്ള കിട്ടിയ ഹദീസ് വെച്ച് മുടിനാരിഴ കീറി ഗവേഷണം പിന്നീട്  പൊടി പൊടിച്ചു, ഫെയ്സ് ബുക്ക് കൂടി വന്നതോടെ  പ്രബോധനവും, പോസ്റ്റർ ഒട്ടിക്കലും ഒക്കെ ഫെയ്സ്ബൂക്കിലായി. , നെറ്റ് ലോഗിൻ ചെയ്യുമ്പോഴേക്കു 'യാ ഇബാദള്ളാ'  എന്ന ഹദീസ് അല്ലെങ്കിൽ ജിന്ന്, ശൈത്വാൻ !! കഴിഞ്ഞ അഞ്ചെട്ടു വർഷമായി ഒരു നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്റ്റേജിൽ , പേജിൽ , സോഷ്യൽ മീഡിയ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ഒക്കെ മറ്റൊന്നും ഇടം പിടിക്കാത്ത വിധം ജിന്ന് കൂട് കെട്ടി കിടന്നു.. പശുവിനെ കെട്ടിയ കയറും, തെങ്ങും, തേങ്ങയും , തെങ്ങാക്കൊലയും ഒക്കെ കേട്ടു കേട്ട് മടുത്തു  എന്നല്ലാതെ പശുവിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലാണ്  പലരും.


ചേമ്പിന് വിത്ത്‌ മുളക്കുന്നത്‌ പോലെ പ്രസ്ഥാനം ഗ്രൂപ്പുകളായി പിരിഞ്ഞു. ഓരോരോ ഗ്രൂപുകളും പരസ്പരം പാരപണിയെ പ്രബോധനത്തിന്റെ ഏട്ടിൽ എഴുതി ചേർത്തു . സാക്ഷാൽ ഹുസൈൻ മടവൂരിനു മാത്രമല്ല അദ്ദേഹം പങ്കെടുക്കുന്ന സൗദി മലയാളി സമ്മേളനത്തിന് പോലും അനുമതി അങ്ങനെ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു.   നാടൊട്ടുക്ക് അമ്പലങ്ങളിൽ കയറിയിറങ്ങി ഇസ്ലാമിക സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കുന്ന യുവ പ്രാസംഗികനു പോലും സൗദിയുടെ തലസ്ഥാനത്ത് പ്രസംഗിക്കാതെ തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വന്നു. സലഫി ഗ്രൂപ്പുകൾ  പരസ്പരം കൊമ്പ് കോർക്കുന്നതിനിടയിൽ ചിതൽ പറ്റുന്ന പോലെ  സൗദിയോടു മെല്ലെ അടുക്കുകയാണ് കാന്തപുരം എന്ന് ആർക്കാണറിയാത്തത്!!  നനഞ്ഞിടം കുഴിക്കാനും, ഉറവയുള്ളിടത്തു ഊറ്റാനും കാന്തപുരത്തെ ആരും പഠിപ്പിക്കേണ്ടല്ലോ.അതിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം ഒരു ഫെയ്സ്ബൂക് പേജ് വരെ തുടങ്ങി.

വിദ്യഭ്യാസത്തോട് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന സമുദായത്തെ കൈപിടിച്ച് മുന്നോട്ടു നയിച്ചവർ എന്ന് അഹങ്കരിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം  ഫെയ്സ്ബൂക്ക് ഇടങ്ങളിൽ ഇടപെടേണ്ടത്‌ എങ്ങനെയെന്നു  പോലും നവോത്ഥാന മുല്ലമാർ പഠിക്കാതെ പോയി. ആ ശൂന്യതയാണ് ഇന്ന് പലരും മുതലെടുക്കുന്നതും.
കഫാലത്ത് മാറിയ ജിന്നുകളും, ശൈത്വാൻമാരും ഇൻസുകളോടൊപ്പം ചേർന്നതോടെ  നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പതനം  പൂർണ്ണവുമായി !! തൊണ്ണൂറു കൊല്ലം മുന്നോട്ടോടിയ നവോത്ഥാന വണ്ടി കഴിഞ്ഞ പത്തു കൊല്ലം അതിലിരട്ടി ദൂരത്തെക്കാണ് പിന്നോട്ടോടിയത് എന്നും ആർക്കാണറിയാത്തതു! ഇവിടെയാണ്‌ കാന്തപുരത്തെ കുറിച്ചും അദ്ദേഹം പൊതു സമൂഹത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന അലയൊലികളെ കുറിച്ചും ചർച്ച  ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതും.


മാറുന്ന കാലത്തിനനുസരിച്ച് ഓടാനറിയുന്ന കേരളത്തിലെ ഏകമതപുരോഹിതനാണ് കാന്തപുരം ഉസ്താദ്. അദ്ദേഹത്തെ ആരും നീന്താൻ പഠിപ്പിക്കേണ്ട. രണ്ടു  കേരളയാത്രകൾ,ഒരു കർണ്ണാടക യാത്ര, അതിനൊക്കെ പുറമേ  എണ്ണിയാൽ തീരാത്തത്ര ലോകയാത്രകളും. 

ഇത്തരം ഒരു ലോകയാത്രക്കിടെയാണ് മുമ്പ് ശൈഖുന ബഹറിനിലെത്തിയത്.  സ്ത്രീ പള്ളിപ്രവേശനത്തെ എതിർത്തു സംസാരിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം  അവിടെ ഖുതുബ പറഞ്ഞതാവട്ടെ സ്ത്രീകളടക്കം പങ്കെടുത്ത ഒരു പള്ളിയിലും. സംഗതി വിവാദമായെങ്കിലും  എത്ര സുന്ദരമായാണ് അദ്ദേഹം ആ വിവാദത്തിൽ നിന്നും തടിയൂരിയത്. ഒറ്റക്കാലിലായാലും , ഇരുകാലിലായാലും നില്ക്കാൻ പഠിച്ച മതനേതാക്കളിൽ കാന്തപുരത്തിന് തന്നെയാണ് ഫുൾമാർക്ക്. സൗദിയായാലും, മോദിയായാലും പഴയത് പോലെ ബലം പിടിച്ചു നിന്നാൽ കാര്യമില്ലല്ലോ ..ല്ലേ 


മുടിക്കച്ചവടവും, മുടിവെള്ളക്കച്ചവടവും നടത്തിയതോടെയാണ് ഉസ്താദിനു ഇത്  കൂടുതൽ ബോധ്യമായത്. അത്തരം ഉടായിപ്പുകൾ നേരിട്ട് ഇറക്കുമതി ചെയ്യാൻ യു എ ഇ  യേക്കാൾ നല്ലത് പ്രവാചകന്റെ നാടുമായി നല്ല ബന്ധമുണ്ടാക്കലാണ് എന്നും  കാന്തപുരത്തിനറിയാം . കഅബ കഴുകിയ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്തു തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഉസ്താദ് ആ കഴുകിയ വെള്ളവും കുപ്പിയിലാക്കിയോ എന്നൊക്കെ ശങ്കിക്കുന്നവരോട് നല്ല നമസ്കാരം. 

പല കമ്പനികളും കൂടുതൽ ലാഭകരമായ രാജ്യങ്ങളിൽ  നിന്നും തങ്ങളുടെ ഉൽപന്നങ്ങൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്, ഇതൊക്കെ കച്ചവടതന്ത്രങ്ങളിൽ പെട്ട കാര്യവുമാണ്.  ശത്രുവിനെ പോലും മിത്രമായി കണ്ടതാണ് കാന്തപുരം ചെയ്ത തെറ്റെങ്കിൽ ശത്രു രാജ്യങ്ങൾ  പോലും ചൈനയുമായും, അമേരിക്കയുമായും വ്യാപാര കരാർ  ഒപ്പിടുന്നതും തെറ്റല്ലേ! എന്റെ ഒരു സംശയം ഇവിടെ കുറിച്ചു എന്ന് മാത്രമേയുള്ളൂ..  

 കാന്തപുരത്തെ കുറിച്ച് അന്ന് പറഞ്ഞത്..
നിത്യ ശത്രുത എന്തായാലും നന്നല്ല, കാന്തപുരം ഇക്കാര്യത്തിൽ വല്ലാത്ത ഒരു മാതൃക തന്നെയാണ്. സ്വന്തം മർക്കസിലേക്ക് രാജഗോപാലിനെ കൈപിടിച്ച് ആനയിച്ചപ്പോൾ നമ്മൾ കണ്ടതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുഷ്കാന്തി. ബാബറി  പള്ളിയെക്കാൾ തങ്ങൾക്കു പ്രധാനം പാലപ്പറ്റ പള്ളിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നമ്മൾ കേട്ടതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർമ്മബോധം.   അതിപ്പോൾ മോഡിയെ പുകഴ്ത്തുന്നതിലും , ഗുജറാത്തിനെ വാഴ്ത്തുന്നതിലും എത്തിയപ്പോഴേക്കു അസൂയാലുക്കൾ അസഹ്യത വെളിവാക്കാൻ തുടങ്ങി. മോഡിയെ വാഴ്ത്തി പത്മശ്രീ നേടാൻ കാന്തപുരം എന്താ പ്രാഞ്ചിയേട്ടനോ .. ഒന്ന് പോ മക്കളെ... (മുന്നീന്ന്)


രണ്ടു വർഷം മുമ്പാണ് ഉത്തരേന്ത്യയിൽ ചേർന്ന സുന്നി സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു കൊണ്ട് കാന്തപുരം ഉസ്താദ് പറഞ്ഞതായി മാതൃഭൂമി പത്രം വെണ്ടക്കാ നിരത്തിയത്, സലഫികളും, വഹാബികളുമാണ് ആഗോള തലത്തിൽ ഭീകരവാദം വളർത്തുന്നത് എന്ന്.. 2013 ഏപ്രിലിൽ   അതെ വഹാബി നാട്ടിൽ വന്നു മക്കാ ഗവർണറെ കണ്ടപ്പോഴും , വിശുദ്ധ ഹറം മേധാവി ഷെയ്ഖ്‌ സുദൈസിനെ കണ്ടപ്പോഴുമൊക്കെ പലർക്കും കാന്തപുരത്തെ കുറിച്ച് സംശയമായിരുന്നു. അടുത്ത കആബാ കഴുകൽ ചടങ്ങിനു പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്  കാന്തപുരം സൗദിയിൽ  വന്നതു എന്നും, കേരളത്തിൽ മുട്ടിപ്പടിയിൽ നടക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ലോകമഹാ സ്വലാതിന്റെ പ്രചാരണത്തിനാണ്  എന്നും  വരെ അന്ന് ഫെയ്സ് ബുക്ക് വഴി ലുങ്കി ന്യൂസ് ഓടി കൊണ്ടിരുന്നു.


ചർമ്മം കണ്ടാൽ പ്രായം തോന്നുകയില്ല എന്നതൊരു പരസ്യ വാചകമാണ്. അത് കാന്തപുരത്തിന്റെ ചർമ്മ സൌഭാഗ്യത്തെ കുറിച്ചാണ് എന്ന് വിമർശിക്കുന്നവരുണ്ട്. ഉസ്താദിന് യു എ ഇ യിൽ നിന്നും  ഒരു മുടിയും, ചട്ടിയും കിട്ടിയതാണ് ഇവരുടെ കണ്ണുകടിക്കുള്ള പ്രധാന കാരണം. കാന്തപുരം സൗദിയിലേക്ക്  ഒന്ന് കണ്ണ് വെച്ചപ്പോഴേക്കാവട്ടെ  ചിലർക്കുള്ള ഭയം ഇനി എല്ലാ ആസാറുകളും കരിപ്പൂര് വഴി കാരന്തൂരിലേക്ക്  ഇറങ്ങുമോ എന്നതാണ്.  

കാന്തപുരത്തെ കുറിച്ച് കേട്ട ലുങ്കി ന്യൂസുകളൊക്കെ യാഥാർത്യമായതോടെ വിമർശകർ അങ്കലാപ്പിലാണ്!! കാന്തപുരത്തെ കുറിച്ച് ഹദീസ് വരെ ഉണ്ടെന്നു ഒരു സഖാഫി പ്രസംഗിക്കുന്ന വീഡിയോയും കണ്ടതോടെ സലിം കുമാർ പറഞ്ഞതാണ്‌ ഇപ്പോൾ ഓര്മ്മ വരുന്നത്..  'ഇനി ബിരിയാണി എങ്ങാനും കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ'  



പരപ്പനാടൻ മുറ :


യൂസുഫലിയെ പോലെ എന്നെയും ആക്കണേ എന്ന് കാന്തപുരം പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല .. പക്ഷെ യൂസുഫലിയെ പോലെ പരിശുദ്ധ കആബാലയം കഴുകാൻ പങ്കെടുത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഇനി പത്മശ്രീ കിട്ടില്ലെന്നാരു കണ്ടു...പ്ലിം 












2014 ഒക്‌ടോബർ 13

മദായിൻ സ്വാലിഹിന്റെ ചരിത്ര ഭൂമിയിലൂടെ...


ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വിരഹത്തിൽ നിന്നും, നീണ്ട പെരുന്നാൾ അവധി നൽകുന്ന   ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും , മുഖം പൂഴ്ത്തിയുള്ള ഉറക്കങ്ങളിൽ  നിന്നുമൊക്കെ   ഊളിയിടാൻ ദൂരയാത്രകൾ കൊണ്ടാവും. അത്തരത്തിൽ ഒരു ദൂരയാത്രയിലായിരുന്നു   ഈ ബലിപെരുന്നാളിന് ഞങ്ങൾ...  പൗരാണികതയുടെ ഉൾതുടിപ്പുകൾ തൊട്ടറിയാൻ അറഫയുടെ തലേന്ന് തന്നെ തുടങ്ങി ഞങ്ങളുടെ പെരുന്നാൾ യാത്ര. പലപ്പോഴും കാതങ്ങൾ താണ്ടിയുള്ള യാത്രയിൽ മനസ്സ് മരുഭൂമികളോട് ചേർന്നിട്ടുണ്ടാവും. നാടോർമ്മകളിൽ വരണ്ടു നിൽക്കുന്ന മനസ്സുകളിൽ പിന്നെ  ഒട്ടകങ്ങളാണ്  വരി വരിയായി കാഫിലകൾ തീർക്കുക . മരുഭൂമികൾക്കിടയിൽ  മരുപ്പച്ചകൾ ആഘോഷത്തിന് നേരിയ നിറം  പകരും.. അത്തരം ഒരാനന്ദവും നിർവൃതിയും അനുഭവിക്കാനായി എന്നതിനെക്കാളേറെ ചെറുപ്പം മുതൽ കേട്ട് പതിഞ്ഞ ചില ചരിത്ര പ്രദേശങ്ങൾ നേരിട്ടു കാണാനായ ചാരിതാർത്യത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ.

മദീന, മദായിൻ സ്വാലിഹ്, തബൂക്, ഹഖ്ൽ തുടങ്ങി സൗദി അറേബ്യയിലെ ചരിതപ്രദേശങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കിയായിരുന്നു യാത്ര.  കൂട്ടുകാരായ  ഫസൽ, ഷാഫി, അഷ്‌റഫ്‌ വടക്കുമ്പാട്, സബീൽ, ഷിബിൻ അങ്ങനെ ആറു പേരുമായി ഞങ്ങളുടെ ജീ എം സി യുകോണ്‍ അറഫയുടെ തലേ ദിവസം തന്നെ യാത്ര തുടങ്ങി. വണ്ടിയോടിക്കുന്നവർ ഉറങ്ങാതിരിക്കാനുള്ള പരപ്പനാടൻ മരുന്ന്  കയ്യിൽ കരുതിയതിനാൽ ഞാൻ മുൻസീറ്റിൽ തന്നെയിരുന്നു. സൗദി അറേബ്യയിലെ ഏതൊരു ഹൈവേയിലും  ഒട്ടകത്തെ മാത്രം പേടിച്ചാൽ പോരല്ലോ.. സാഹിർ കാമറകളും പേടിക്കണമല്ലോ. മൊബൈൽ കാമറക്ക് മുന്നിൽ ചിരിച്ചു നിന്ന് ശീലമുള്ള ഷാഫിയും ഷിബിനും സാഹിർ കാമറ ഫ്ലാഷ് അടിച്ചപ്പോളും ഇരുന്നു ചിരിക്കുന്നു.  അങ്ങനെ മദീനയെത്തും മുമ്പ് വഴിയരികിൽ നിർത്തി അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോഴാണ് ഷാഫിയുടെ ഡ്രസ്സ്‌ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. ഫുൾ ഫ്രീക്കായിട്ടാണ് മൂപ്പര് വണ്ടിയിൽ കയറി പ്പറ്റിയത്. അതും മദീനയിലേക്ക് . അവസാനം അഷ്‌റഫ്‌കയുടെ നിരന്തരമായ അഭ്യര്ത്ഥന മാനിച്ചു ആ ട്രൌസർ മാറ്റി അവൻ പാന്റിട്ടു.

ശാന്തമായ മദീന നഗരത്തിലെത്തുമ്പോൾ പാൽ നിലാവിന്റെ പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു   പ്രവാചകന്റെ പള്ളി. ശ്രവണമനോഹരമായ സുബഹിന്റെ ബാങ്കൊലി കേൾക്കും മുമ്പേ തന്നെ വിശ്വാസികൾ അറഫ യുടെ വ്രതശുദ്ധിയോടെ മസ്ജിദുൽ ഹറമിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. അങ്ങകലെ അപ്പോൾ അറഫയുടെ മൈതാനങ്ങളിലേക്ക് വിശ്വാസി സാഗരം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. സുബഹി നമസ്കാരത്തിനു ശേഷം പുണ്യ റസൂലിന്റെ ഖബർ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന  റൗള യിൽ    ചെന്ന് സലാം പറഞ്ഞായിരുന്നു പിന്നീടുള്ള യാത്ര.

മദീനയിൽ  നിന്നും  നേരെ മദായിൻ സ്വാലിഹായിരുന്നു അടുത്ത  ലക്ഷ്യം..സൗദിയിൽ വന്നത് മുതൽ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു മദായിൻ സ്വാലിഹ് ഒന്ന് കാണുക എന്നത്.  ഭൂമിയിൽ എന്നെന്നും ജീവിക്കാമെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന ഥമൂദ്‌ ഗോത്രത്തെ അല്ലാഹു നശിപ്പിച്ച മണ്ണിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ആകാംക്ഷയായിരുന്നു. പാറകളും , മലകളും തുരന്നു വീടുണ്ടാക്കിയ ആ ഗോത്രക്കാർ അതീവശക്തരായിരുന്നു എന്ന് ഖുർആനിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. മദീനയിൽ നിന്നും 374 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്  മദായിൻ സ്വാലിഹ്.


മദീന വിട്ടു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ആ ഒറ്റവരിപ്പാതയിൽ പിന്നെ ഞങ്ങൾ മാത്രമായി. കിലോമീറ്ററുകളോളം വിജനമായി കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയിൽ ഒട്ടകങ്ങളും, ഏതാനും ഗ്രാമീണരും മാത്രമുണ്ട് വല്ലപ്പോഴും കൂട്ടിന്. റോഡിനു കുറുകെ വരുന്ന ഒട്ടകങ്ങളെ പോലും തടയുന്നതിനുള്ള കമ്പിവേലികൾ ആ റോഡിനിരുവശവുമില്ല. വരണ്ടു കിടക്കുന്ന മലമടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ ചെത്തി മിനുക്കിയുണ്ടാക്കിയ ആ ഒറ്റവരിപ്പാതയിൽ ഒറ്റക്കുള്ള യാത്ര അപകടകരമാണ്. വണ്ടിയോടിക്കുന്നതാവട്ടെ  ഷാഫിയും, സ്റ്റിയറിംഗ് കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ ആക്സിലേറ്ററിൽ പാറക്കല്ല് കയറ്റി വെച്ച പോലെയാണ് അവന്റെ ഡ്രൈവിംഗ്. വെള്ളിയാഴ്ചയായതിനാലും പ്രഭാതമായതിനാലുമാവാം തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ട പോലെ, ഹൃദയമടക്കി പിടിച്ച ഒരു യാത്ര...    ആകാംക്ഷാഭരിതമായ ഈ നിമിഷങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സില് തീക്കനൽ നിറച്ചെന്നു പറയാം.


അൽ ഉലയിൽ  എത്തും മുമ്പേ തന്നെ  പച്ച പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന കൃഷി തോട്ടങ്ങളും, തടാകങ്ങളും സന്ദർശകർക്ക് സ്വാഗതമരുളുന്നു , ജനവാസം അടയാളപ്പെടുത്തി ഏതാനും വീടുകളും, കെട്ടിടങ്ങളും, പള്ളികളും   ഒക്കെ കണ്ടതോടെ എല്ലാവരും ശ്വാസം നേരെ വിട്ടു.  അൽ ഉല പട്ടണത്തിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ ആ പള്ളിയിലെ ജുമുഅക്ക് ശേഷം വീണ്ടും യാത്ര തന്നെ.. റോഡിനു രണ്ടു വശങ്ങളിലും ശിൽപങ്ങൾ പോലെ കൊത്തി വെച്ച മലനിരകൾ മദായിൻ സ്വാലിഹിലേക്കുള്ള യാത്രയെ അനുഗമിക്കുന്നു. സൗദിയുടെ  വടക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ മരുപ്പച്ച എന്നറിയപ്പെടുന്ന   അൽ ഉല താഴ്വര മുതൽ  മദായിൻ സ്വാലിഹ് വരെയുള്ള 22 കിലോമീറ്റർ  വശ്യമായ  മലനിരകളും ,ശിൽപങ്ങളും ചാരുതയേകുന്നു, പക്ഷെ ദൈവീകശിക്ഷയുടെ ബാക്കിപത്രമെന്ന നിലയിൽ ഭയന്ന് കൊണ്ടല്ലാതെ വിശ്വാസികൾ ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു കൂടായെന്നും  വേഗം സന്ദർശിച്ചു മടങ്ങണം എന്നും തബൂക് യുദ്ധ വേളയിൽ ഇവിടെ എത്തിയ പ്രവാചകൻ അനുചരന്മാർക്ക് നിർദേശം നൽകിയിരുന്നത്രെ.        


യൂനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഇടം നേടിയ സൗദി അറേബ്യയിലെ ഏക സ്ഥലം എന്ന പ്രത്യേകതയെക്കാളേറെ ദൈവീക ശിക്ഷയിറങ്ങിയ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ കണ്ടറിയുക എന്നതാവാം സഞ്ചാരികളെ മദായിൻ സ്വാലിഹിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നത്. ആജാനുബാഹുക്കളായ ഥമൂദ്‌ ഗോത്രം  മലതുരന്നു വീടുണ്ടാക്കിയത് തന്നെ ഭൌതീകശിക്ഷകളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായിരുന്നുവെന്ന്  ചരിത്രം പറയുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ സ്വാലിഹ് നബിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി   ഈ ജനതയ്ക്ക് ദൃഷ്ടാന്തമായി അല്ലാഹു ഒരു ഒട്ടകത്തെ ഇറക്കിയതായി ഖുർആനിൽ കാണാം. ഈ ഒട്ടകം വെള്ളം കുടിച്ച കിണർ പോലും കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷവും സന്ദർശകർക്ക് ദൃഷ്ടാന്തമാവുകയാണ്. പതിനഞ്ചു കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ പരന്നു കിടക്കുന്ന ഈ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ പൗരാണിക നിർമ്മിതിയുടെ പ്രൌഡി വിളിച്ചോതുന്നു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ ഭംഗി ചോരാതെ ഈ പ്രദേശം സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്നതിൽ സൗദി അറേബ്യൻ ഗവണ്‍മെന്റ് അതീവശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നുണ്ട്.  ചരിത്ര വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് തിരിച്ചറിയാനും, വഴി അറിയിക്കുന്നതിനുമായി അങ്ങിങ്ങായി മാർഗനിർദേശങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ഫലകങ്ങൾ കാണാം.   ഏകദേശം അയ്യായിരത്തോളം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്ന  ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായി പാറ തുരന്നുണ്ടാക്കിയ 132 വീടുകൾ ഇപ്പോഴും.  ദൃഷ്ടാന്തമായി അവശേഷിക്കുന്നു.                              

കല്ല്‌ എന്നർത്ഥം വരുന്ന അൽഹിജ്ർ എന്നാണ് മദായിൻ സ്വാലിഹ് ആദ്യം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ധിക്കാരികളായ സമൂഹം അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകളെ ധിക്കരിച്ചു തന്നെ ജീവിച്ചു. സ്വാലിഹ് നബിയുടെ ഒട്ടകത്തെ അറുക്കുകയും സ്വാലിഹ് നബിയെ തന്നെ കൊല്ലാൻ പദ്ധതിയിടുകയും ചെയ്തു. ഘോരമായ ശിക്ഷയെ കുറിച്ചുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ തുടർന്ന് സ്വാലിഹ് നബിയും അനുയായികളും അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുകയുണ്ടായി. ശേഷമാണ് ഏഴു ദിവസത്തോളം നീണ്ടു നിന്ന ഭയാനകമായ ശബ്ദവും, ഭൂചലനവും വഴി ആ മണിമേടകൾ  നിലം പൊത്തി. അതോടെ  ഥമൂദ്‌ ഗോത്രം നാമാവശേഷമാവുകയും ചെയ്തു.                                                                              

മധ്യപൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളിലേക്ക് പണ്ട് മുതലേ കച്ചവട സംഘങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന മദായിൻ സ്വാലിഹ് ജോർദാനിലെ പെട്ര ആസ്ഥാനമായി വസിച്ചിരുന്ന നബ്തിയൻ വർഗക്കാരുടെ രണ്ടാം പട്ടണമായിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. വിശിഷ്യാ പെട്ര - മക്ക വ്യാപാരബന്ധത്തിനിടയിലെ ഒരു താവളം എന്ന നിലയിലാണ്  മദായിൻ സ്വാലിഹ് നല്ല ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചത്. പഴയ ഹിജാസ് തീവണ്ടിപാതയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്ന് കൂടിയായിരുന്നു  മദായിൻ സ്വാലിഹ്. ഗൃഹാതുരത്വവും പേറി തലമുറകൾക്ക് ചൂണ്ടു പലകയായി ആ മീറ്റർഗേജ് ട്രെയിനിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോഴും സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു.    

പെട്ര ..ജോർദാൻ 
ഭീമാകാരമായ തൂണുകളിൽ  കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന കൊത്തുപണികളുമായി ജോർദാനിലെ പെട്രയിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന മണിമേടകൾ മദായിൻ സ്വാലിഹുമായി ആ ജനതക്കുണ്ടായിരുന്ന ബന്ധത്തെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. എ ഡി 106 ൽ പെട്ര നഗരം റോമാ സൈന്യം കയ്യടക്കിയതോടെയാണ് മദായിൻ സ്വാലിഹിനും അതിന്റെ പ്രതാപവും തലയെടുപ്പും നഷ്ടമായത്. പക്ഷെ ആധുനികതയുടെ അതിപ്രസരത്തിൽ പഴമ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ പെട്രയിലെ പോലെ തന്നെ മദായിൻ സ്വാലിഹിലും  പൈതൃകാവഷിഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു..ലോകാത്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നായി പെട്ര സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുമ്പോൾ യൂനെസ്കോയുടെ അംഗീകാരത്തിന്റെ നിറവിൽ മദായിൻ സ്വാലിഹും ഇന്ന് സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയാണ്. പ്രൊഫഷനൽ ഫോടോഗ്രാഫർമാരും, ടൂറിസ്റ്റുകളുമടക്കം  നിരവധി വിദേശികളാണ് അന്നവിടെ കാണാനെത്തിയിരുന്നത്.

മദായിൻ സ്വാലിഹിലെ ആ സായാഹ്നം ഓർമ്മകളിൽ നിറച്ചു വെച്ച് തബൂകും, അഖബ കടലിടുക്കും  ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ നീങ്ങി.ആ യാത്രയെ കുറിച്ച് അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ.








2014 ഓഗസ്റ്റ് 19

സ്കൂളുകൾ പൂട്ടട്ടെ, ബാറുകൾ തുറക്കട്ടെ!!!

വിദ്യാര്‍ഥി ഐക്യം സിന്ദാബാദ് 


പുതുതായി അനുവദിച്ച 700  പ്ലസ്‌ ടൂ ബാച്ചുകളും റദ്ദാക്കി ,  അടച്ചിട്ട 418 ബാറുകളും  തുറന്നു കൊടുക്കണം. ലതാണ് മര്യാദ. കുറെ സ്കൂളുകള്‍ തുറന്നിട്ട്‌ എന്ത് കാര്യം ഉള്ള സ്കൂളുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ തന്നെ ബാറുകള്‍ സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ട് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് കൂടി സൗകര്യം ചെയ്‌താല്‍ നന്നാവും. കാരണം പ്ലസ്‌ ടൂവിനു ആഴ്ചയില്‍ ആകെ അഞ്ചു അദ്ധ്യയന ദിവസങ്ങളെ ഉള്ളൂ. ഉള്ള അദ്ധ്യയന ദിനങ്ങളില്‍ തന്നെ വളരെ കുറച്ചു സമയം മാത്രമേ ഇടവേളകളുള്ളൂ. ഈ ഇടവേളകളില്‍ വളരെ ദൂരം പോയി ബാറില്‍ കയറുക പ്രയാസം സൃഷ്ടിക്കും. ആ സ്ഥിതിക്ക് ഇപ്പോള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ പ്ലസ് ടൂ സ്കൂളുകള്‍ക്ക് മുന്നിലും ഓരോ ബാറുകള്‍ പോരട്ടെ.. ലാഭകരമല്ല എന്ന കാരണത്താല്‍ പൂട്ടാന്‍ പോകുന്ന സ്കൂളുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ മുന്‍ഗണന നല്‍കിയാല്‍ നന്നാവും 

വിദ്യാര്‍ഥി ഐക്യം സിന്ദാബാദ്....

പരപ്പനാടന്‍ മുറ :

മൂത്താപ്പാനെ ഞമ്മക്ക് കാണും ചെയ്യാം , എന്നും അര ലിറ്റര്‍ പാലും കിട്ടും 

       *******************************************************

അതി രൂപതാ 


വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് ഒരു പാര്‍ട്ടി കുടുംബ സ്വത്തായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്ന്നമ്മുടെ തൃശൂര്‍ അതിരൂപതക്ക് നല്ല പരാതിയുണ്ട്. കാലങ്ങളായി ഒരു കത്തോലിക്കന്‍ ആ വകുപ്പ് കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ട് , ആശ അവര്‍ക്കുമുണ്ടാകും , ഈ പ്ലസ്ടൂ സ്കൂളുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ആരൊക്കെയോ രൂപ താ, രൂപ താ എന്ന്  പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തോന്നിയതാവാം രൂപതയുടെ ആ പൂതി. ഏതായാലും പരാതി എഴുതി തയ്യാറാക്കി അയച്ചിരിക്കുന്നത് അങ്ങ് ഡല്‍ഹിയിലേക്കാണ്, കത്തോലിക്കര്‍ കാലാ കാലം കോണ്ഗ്രസ്സിനെ പിന്തുണക്കണമെന്നില്ല എന്ന മുന്നറിയിപ്പും കത്തിലുണ്ട്. പള്ളി അരമനകളില്‍ കയറി ഇറങ്ങുന്ന ഹൈകമാണ്ട് ശിങ്കിടികളുടെ കയ്യില്‍ കത്ത്കൊടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ തപാല്‍ ചാര്‍ജെങ്കിലും ലാഭിക്കാമായിരുന്നു . അല്ല പിന്നെ 

ഹയര്‍സെക്കന്‍ഡറി ഡയരക്ടര്‍ തയ്യാറാക്കിയ ലിസ്റ്റ് മറി കടന്നു മന്ത്രിസഭാ ഉപസമിതി തയാറാക്കിയ പ്ലസ്‌ ടൂ സ്കൂള്‍ ലിസ്റ്റില്‍ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാല്‍ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാവും ഇടതന്‍ വന്നാലും വലതന്‍ വന്നാലും തൃശൂര്‍ മുതല്‍ അങ്ങോട്ട്‌ അരമനകള്‍ക്ക് എന്നും ബിരിയാണി തളികയില്‍ തന്നെ.  സ്കൂള്‍ കിട്ടി വിശപ്പടങ്ങിയ ബിഷപ്പുമാര്‍ക്ക് ഏമ്പക്കം വന്നപ്പോള്‍ തോന്നിയ ഉള്‍വിളിയാണ്  ഈ പരാതിക്കെട്ട് എന്നത് സത്യം .

പരപ്പനാടന്‍ മുറ : 

വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് എന്നാല്‍ പാലായിലെയോ,തൃശൂരിലെയോ പുണ്യാളന്‍മാര്‍ക്ക്  സ്ത്രീധനം കിട്ടിയതൊന്നുമല്ലല്ലോ .. 




         ***********************************************************


കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് എന്താ കാര്യം   


നമ്മുടെ യുവ എം എല്‍ എ ഹൈബി ഈഡനും പ്രമുഖ വ്യവസായി സണ്ണി ആലപ്പാട്ടും തമ്മില്‍ കൊച്ചി ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സര്‍വ്വകലാശാലയുടെ അകത്തളത്തില്‍ വെച്ച് നടന്ന ഉഗ്രന്‍ പോര് ചാനലുകളില്‍ കാണാന്‍ ഫാഗ്യം ലഭിച്ചു. ഹൈബി ആളൊരു സംഭവം  തന്നെ, കിണ്ണം കാച്ചിയ ആ ഡയലോഗ് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ട് ' കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് എന്താ യൂനിവേര്‍സിറ്റിയില്‍ കാര്യം' ഹോ ഞെരമ്പും രോമവും ഒക്കെ തരിച്ചു പോയി!!!!

ഒന്നല്ല ഒരുപാട് തവണ സുരേഷ്ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ സണ്ണി ആലപ്പാട്ടിനെ നോക്കി ഹൈബി ഈ ഡയലോഗ് അടിച്ചതായി കണ്ടു. 

പരപ്പനാടന്‍ മുറ :

  'കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് എന്താ യൂനിവേര്‍സിറ്റിയില്‍ കാര്യം' അവര്‍ക്ക് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലും , അനന്തപുരിയിലും  കോണ്ഗ്രസ് ആസ്ഥാനങ്ങളില്‍ സൗകര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ .


   ***********************************************



പള്ളിക്കുള്ളിലെ അകലം കൂടിക്കൂടി വരുന്നു.


2002 ല്‍ മുജാഹിദ് പ്രസ്ഥാനത്തിലുണ്ടായ  ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമായ പിളര്‍പ്പിനു ശേഷം രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും  കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം പ്രഭാഷണങ്ങളുമായി നടന്ന ഒരു ഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നു . അന്ന് ഒരു സുന്നീ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞത് ' ഇപ്പൊ ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും മറുപടി പറയണം ' എന്നായിരുന്നു 
മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് ആ പിളര്‍പ്പിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്‌ സെന്റ്‌ ജോര്‍ജ് കുട രണ്ടായത് പോലെ എന്നായിരുന്നു .സെന്റ്‌ ജോര്‍ജ് പിളര്‍ന്നു  പോപ്പിയും , ജോണ്‍സും ആയതോടെ മറ്റു കുട കമ്പനികളെ കേള്‍ക്കാന്‍ തന്നെയില്ലായിരുന്നല്ലോ . 
എന്നാല്‍ ഇന്ന് മുജാഹിദ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവസ്ഥ കേരള കോണ്ഗ്രസ്സിനെയാണ് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത് . നാട്ടിലെ മുജാഹിദ് പള്ളികളില്‍ ജുമുഅക്ക് പോകുന്നവര്‍ക്ക് കയ്യില്‍ ബാഗോ സഞ്ചിയോ കരുതേണ്ട ഗതികേടുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു മാത്രം നോട്ടീസും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും, ഇടയ ലേഖനങ്ങളും  പള്ളിപരിസരങ്ങളില്‍ വിതരണത്തിനുണ്ടാവും. ഇപ്പോള്‍ തിരൂരങ്ങാടിയില്‍ നടന്ന വാര്‍ത്ത കേട്ടപ്പോള്‍ ഇനി ബാഗും സഞ്ചിയും പോരാ ഹെല്‍മറ്റും വേണം എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.

പരപ്പനാടന്‍ മുറ :

പള്ളികൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറഞ്ഞു...പക്ഷെ പള്ളിക്കുള്ളിലെ അകലം കൂടിക്കൂടി വരുന്നു.







2014 ജൂലൈ 3

മതപരമായ തര്‍ക്കങ്ങളിലെ പോലീസ് പരിഹാരക്രിയ


  
  മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശങ്ങളിലെ  പ്രധാന തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു മൊയ്ദീന്‍ ഷെയ്ഖിനെ വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കുമോ ഇല്ലേ എന്നത്. മൊയ്ദീന്‍ ഷെയ്ഖു എന്നല്ല മണ്മറഞ്ഞു പോയ എല്ലാ മഹാന്മാരും അവരോടു സഹായം തേടിയാല്‍ കേള്‍ക്കും എന്ന പക്ഷക്കാരായിരുന്നു നാട്ടിലെ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സുന്നികള്‍ . അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോട് സഹായം തേടാന്‍ പാടില്ല എന്നും, അവര്‍ വിളിക്ക് ഉത്തരം നല്‍കില്ല എന്നുമായിരുന്നു മുജാഹിദുകളുടെ വാദം. . അങ്ങാടികളില്‍ ആളുകള്‍ കൂടുന്നിടത്തൊക്കെ ഈ വിഷയത്തില്‍ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ അടിപിടികളിലേക്ക് വരെ നീണ്ടു. രണ്ടു വിഭാഗവും മൈക്ക് കെട്ടി തങ്ങളുടെ വാദങ്ങള്‍ നിരത്തി പൊതു പരിപാടികള്‍ നടത്തുക പതിവായി. 

  നാട്ടില്‍ കുറെ കാലങ്ങളായി പിന്തുടര്‍ന്ന് വരുന്ന ആചാരങ്ങളെ എതിര്‍ക്കുവാന്‍ മുജാഹിദുകള്‍ പലപ്പോഴും ഖുര്‍ആന്‍ വചനങ്ങളും, പ്രവാചക വചനങ്ങളും ഉദ്ധരിച്ചാണ് മറുപടി പറയാറുള്ളത്. ആയിടക്കാണ് ഒരു മുജാഹിദ് പൊതുപരിപാടി എതിര്‍വിഭാഗം കയ്യേറാന്‍ കാരണമായത്‌. അങ്ങനെ പോലീസിനും പണിയായി. രണ്ടു കൂട്ടരും പോലീസില്‍ വെവ്വേറെ  പരാതികള്‍ നല്‍കി.

  രണ്ടു വിഭാഗത്തോടും പോലീസ് കാര്യങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. മുജാഹിദ് വിഭാഗം നേതാവ് പറഞ്ഞു തങ്ങള്‍ മൊയ്ദീന്‍ ഷെയ്ഖിനെ വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കില്ല എന്ന് പ്രസംഗിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോഴാണ്‌ അവര്‍ പരിപാടി കയ്യേറിയത് എന്ന്. 

'മൊയ്ദീന്‍ ഷെയ്ഖിനെ വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കും എന്നിരിക്കെ ഇവര്‍ എന്തിനാ അതിനെ എതിര്‍ക്കുന്നത് ? അതാണ്‌  എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും കാരണം സാര്‍..' എന്ന് സുന്നി നേതാവും.

  എസ് ഐ കൃഷ്ണപിള്ള ആകെ ധര്‍മ്മ സങ്കടത്തിലായി, കുറെ ആലോചിച്ച ശേഷം എസ് ഐ ഇരുന്നിരുന്ന കസേരയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് രണ്ടു കൂട്ടരോടുമായി പറഞ്ഞു ...

  മൊയ്ദീന്‍ ഷെയ്ഖ് ഇല്ലാതെ ഈ പ്രശ്നം ചര്‍ച്ച ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല. അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പി സി യെ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള്‍ രണ്ടു കൂട്ടരും ഇപ്പോള്‍ സമാധാനപരമായി പിരിഞ്ഞു പോണം,

  എസ് ഐ യുടെ നിര്‍ദേശം കേട്ട് രണ്ടു കൂട്ടരും സ്തബ്ധരായി.  മറ്റുള്ളവര്‍ ഊറി ചിരിച്ചു. 

                        XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX 



തര്‍ക്കം രണ്ട്


   ഇഷാ നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞയുടനെ പള്ളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ചില ചെറുപ്പക്കാരോട് മഹല്ല് കാരണവന്മാരുടെ വക ചോദ്യം 'എന്തെ തറാവീഹ് നമസ്കരിക്കുന്നില്ലേ...
' ഹാജ്യാരേ ആദ്യം ങ്ങള് പതിനൊന്നോ, ഇരുപത്തിമൂന്നോ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉറപ്പിക്കി എന്നട്ട് ഞമ്മള് ബരാ..' ചെറുപ്പക്കാരുടെ മറുപടി കാരണവന്മാരുടെ നെഞ്ചത്താണ് തറച്ചത്.

   മഹല്ല് പള്ളിയിലെ ചില പ്രധാനികൾ പുത്തനാശയക്കാർ ആയതോടെയാണ് തറാവീഹ് നമസ്കാരം സംബന്ധിച്ച് തർക്കം ഉടലെടുത്തത്. പള്ളിയിൽ റമദാനിൽ സ്ഥിരമായി ഇരുപത്തിമൂന്ന് റകഅത്താണ് നമസ്കരിക്കുന്നതെന്നും, അത് തന്നെ തുടരണമെന്നുമായിരുന്നു ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ വാദം. എന്നാൽ പ്രവാചകൻ (സ) റമദാനിൽ പതിനൊന്ന് റകഅത്താണ് നമസ്കരിച്ചതെന്ന പ്രവാചകപത്നി ആയിഷ (റ ) യുടെ റിപ്പോര്ട്ട് ആണ് മറു വിഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നത്.

   തർക്കം നീണ്ടു. വാദ കോലാഹലങ്ങൾ വീണ്ടും തെരുവിലെക്കായി. ഓരോ വിഭാഗവും മൈക്ക് കെട്ടി തങ്ങളുടെ വാദങ്ങൾ നിരത്താൻ തുടങ്ങി. മൈക്ക് സെറ്റ് ഉടമക്ക് കുശാലായി. അവസാനം വീണ്ടും  പോലീസ് തന്നെ രംഗത്ത്‌ വരേണ്ടി വന്നു..

   നാട്ടിലെ ക്രമസമാധാനം തകരുമോ എന്ന് ഭയന്ന എസ് ഐ കൃഷ്ണൻ പിള്ള തർക്കത്തിൽ ഇടപെടാൻ തന്നെ  തീരുമാനിച്ചു. മഹല്ല് വാസികളെ ഒന്നടങ്കം അദ്ദേഹം ഒരിടത്തേക്ക് വിളിച്ചു കൂട്ടി .  മഹല്ലിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഏതു പക്ഷത്താണ് എന്ന് നോക്കാനാണ് എസ് ഐ യുടെ പരിപാടി.

 പതിനൊന്നു നമസ്കരിക്കുന്നവരോട് ഒരു ഭാഗത്തും, ഇരുപത്തിമൂന്ന് നമസ്കരിക്കുന്നവരോട് മറുഭാഗത്തും നില്ക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.രണ്ടു കൂട്ടരും വെവ്വേറെയായി മാറി മാറി നില്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി . രണ്ടു കൂട്ടരും ഏകദേശം തുല്യ നിലയിലാണ്. 

രണ്ടു വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പുറമേ മറു വശത്ത്‌ മാറി നിന്നിരുന്ന  കുറെ പേരുണ്ടായിരുന്നു ,മൂന്നാമതൊരു വിഭാഗമോ , അവര്ക്കിനി ഇതെത്രയെണ്ണം വേണമാവോ ന്റെ ...............,!!!! അവരായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം. അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അവര്‍ തറാവീഹ് നമസ്കരിക്കാത്തവരായിരുന്നത്രേ!!! 

ഭൂരിപക്ഷവും തറാവീഹ് നമസ്കരിക്കാത്തവരാണ് എന്ന് ബോധ്യമായ എസ് ഐ ഉടനെ തന്നെ തന്റെ തീരുമാനവും പറഞ്ഞു. 'ഇനി മുതൽ ഈ മഹല്ലിൽ തറാവീഹ് നമസ്കാരം വേണ്ട...!!!

   എസ് ഐ യുടെ തീരുമാനം കേട്ട് മൂന്നു കൂട്ടരും അന്ധം വിട്ടു പോയി.                                                                                                               

പിന്കുറി: മതകാര്യങ്ങളിൽ പോലീസ് വക  പരിഹാരക്രിയകള്‍  ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് .

2013 ഏപ്രിൽ 19

നിതാകാത്ത് ഒരു ചെറിയ മീനല്ല.



നിതാകാത്ത് എന്ന നിത്യാഘാതം ഭയന്ന് ഇനി നാട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ അവിടെ സൂര്യാഘാതം, സൗദിയുടെ അയല്‍നാടുകളായ ദുബായിലെക്കോ,ബഹ്റൈനിലെക്കോ വല്ല ചാന്‍സുമുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയാല്‍ അപ്പോഴേക്കും  അവിടെ ഭൗമാഘാതം. എങ്ങോട്ട് പോകും റബ്ബേ..ഇതൊരുമാതിരി ഇടി തട്ടിയവന്റെ കാലില്‍ പാമ്പും കടിച്ചു, മോങ്ങാന്‍ നേരം തലയില്‍ തേങ്ങായും വീണു എന്ന് പറഞ്ഞതു പോലെയായി.

ഞമ്മളെ നാട്ടില്‍ മുമ്പ് ഒരു ഹോട്ടല്‍ ഉല്‍ഘാടനത്തിനു  ഉസ്താദിനെ കൊണ്ട് വന്ന  കഥയാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മയില്‍ വരുന്നത്. വഹാബികളോട് സലാം പറയരുതെന്നും, അവരെ തുടര്‍ന്ന് നമസ്കരിക്കരുതെന്നും ഉഗ്രവാദം മുഴക്കി നടന്നിരുന്ന ആ ഉസ്താദ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാന്‍ വന്ന  ഹോട്ടലാവട്ടെ വഹാബി പള്ളിയുടെ മുന്നിലും, ഉത്ഘാടന പ്രസംഗത്തിനിടെ ഉസ്താദ് ഇടയ്ക്കിടെ ഈ ഹോട്ടലിനെ അല്ലാഹു മുന്നോട്ടു നയിക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു, അപ്പോഴാണ്‌ കൂട്ടത്തില്‍  നിന്നും ഒരാള്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞത് മുന്നില്‍ വഹ്ഹാബി പള്ളിയാണ് എന്ന്, ഉടനെ ഉസ്താദ് തിരുത്തി. എന്നാല്‍ പിന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ എന്നായി. അപ്പോള്‍ വേറൊരാള്‍ എണീറ്റ് പറഞ്ഞു പിന്നില്‍ വഹാബി മദ്രസ്സയാണ് എന്ന്. ഗതികേടിലായ ഉസ്താദ് ഉടനെ തട്ടിവിട്ടു 'എന്നാല്‍ ഇത് ഇവടെ കെടക്കട്ടെ' എന്ന്.. ആ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ആ ഹോട്ടലും അവിടെ കിടന്നു. അതെ പോലെ ഞമ്മളും ഇവിടെ കെടക്കേണ്ടി വരുമോന്നാ ഇപ്പോഴും സൗദി പ്രവാസികളുടെ ഖല്‍ബിലെ തീ...

എന്തായാലും സൌദിയിലെ ഇഖാമയും, നിതാകാത്തും ഒക്കെ ഇപ്പൊ നാട്ടിലെ ചെറിയ കുട്ടിക്ക് പോലും മണി മണിയായി അറിയാം. ഇനി നാട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ ഇഖാമ കാണിച്ചു അവിടെ മിനിസ്ട്രിയിലാണ് ജോലി എന്ന് മക്കളെ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാന്‍ പറ്റൂലാന്നുറപ്പായി.  (ഇഖാമയില്‍ മിനിസ്ട്രി ഓഫ് ഇന്റീരിയര്‍ എന്ന് ഇംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതിയത് ഒഴിച്ചാല്‍ ബാക്കി  മൊത്തം ടോട്ടലും അറബിയാണല്ലോ, അറബിയുണ്ടോ കുട്ടികള്‍ക്കറിയുന്നു.) അവര്‍ ഇകാമയിലെ ഇംഗ്ലീഷും നോക്കി രേവതി പണ്ട് കാമധേനു ലോട്ടറിയുടെ നമ്പര്‍ വായിച്ചു കേള്‍പ്പിച്ചത് പോലെ ഉച്ചത്തില്‍ വായിക്കും, 'മിനിസ്ട്രി ഓഫ് ഇന്റീരിയര്‍' പിന്നെ ആരു ചോദിച്ചാലും  ബാപ്പാക്ക് പണി മിനിസ്ട്രി ഓഫ് ഇന്റീരിയറില്‍ തന്നെ!! ഇതൊക്കെ  കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍  തന്നെ എന്തൊരു സുഖമായിരുന്നു. ഇനി  നാട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഇഖാമ കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ മിനിസ്ട്രിയിലാണ് ജോലി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കുട്ടികള്‍ ഞമ്മളെ   പരിപ്പെടുക്കും നാട്ടുകാര് ചെരുപ്പെടുക്കും. അങ്ങനെ ചുരുക്കിപ്പറഞാല്‍ ഈ ചാനലുകാരു കാരണം   ഞമ്മളെ മിനിസ്ട്രിയിലെ ജോലിയും ഗോവിന്ദ!!!


നാട്ടില്‍ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും കണ്ണും പൂട്ടി ഒരേറു എറിഞ്ഞാല്‍ അത് ഏതെങ്കിലും എന്‍ജിനീയറുടെ മേലില്‍ കൊള്ളും എന്നാണു ശശിയണ്ണന്‍ ഫിലോസഫി . എന്നാല്‍ സൗദിയില്‍ അങ്ങനെ ഒരേറു എറിഞ്ഞാല്‍ അത് ഏതെങ്കിലും ഹൗസ് ഡ്രൈവറുടെ മേലിലാവും കൊള്ളുക. ഒരു കാലത്തും വംശനാശം നേരിടാത്ത ഒരേ ഒരു പ്രൊഫഷനായിരുന്നു ഹൗസ്ഡ്രൈവര്‍.ലക്ഷോപലക്ഷം വരുന്ന  ഹൌസ് ഡ്രൈവര്‍മാരില്‍ ഒരാളായി ആറു വര്ഷം ജോലി ചെയ്തിരുന്ന  സ്ഥാപനത്തില്‍  നിന്നും    ഇറങ്ങാന്‍ ഞാനെന്നു ബാഗെടുത്തോ അന്ന് തന്നെ സൗദി ഗവര്‍മെന്റ് ഞമ്മളെ വിളിച്ചു ഒരവാര്‍ഡു തന്നു അതാണ്‌ ഈ നിതാകാത്ത്. നീ സുലൈമാനല്ല ഹനുമാനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞമ്മള് ആ അവാര്‍ഡും വാങ്ങി നേരെ നാട്ടിലേക്ക് പറന്നു.

നാട്ടിലെ ചായപ്പീടികയിലിരുന്നു പത്രം വായിക്കുമ്പോള്‍ സ്നേഹിതന്‍ ബഷീര്‍ ഒരു സൂത്രം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. പത്രത്തിലേക്കും നോക്കി ഉള്ളണം വാഴക്കണ്ടത്തില്‍ ബലാല്‍സംഘം എന്ന്  ഇല്ലാത്ത വാര്‍ത്ത വെറുതെ വായിച്ചു സ്ഥലം വിടും. പിന്നെ ചായക്കടക്കാരന് പണിയായി. അവിടെ ചായ കുടിക്കാന്‍ അപ്പോള്‍ സ്ഥലത്തുള്ളവരൊക്കെ ആ വാര്‍ത്തയും തെരഞ്ഞു അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും,  ചായക്കടയിലെ തെരക്ക് കണ്ടു  ചായ കുടിക്കാനായി  വേറൊരാളും പിന്നെ അങ്ങോട്ട്‌ കേറൂല. അതെ പോലെയായിരുന്നു പഴയ ഓഫീസിലെ അവസ്ഥ. എല്ലാ പ്രോഫഷനും വിസിറ്റ് വിസ  കൊടുക്കുന്നു, അല്ലെങ്കില്‍ ഹൗസ് ഡ്രൈവര്‍ പ്രൊഫഷന്‍ മാറുന്നു  എന്നൊക്കെ ബത്ത അങ്ങാടിയില്‍ കൂട്ടം കൂടി നില്‍ക്കുന്ന ആരെങ്കിലും ലുങ്കി ന്യൂസ് വിട്ടാല്‍ മതി പിറ്റേന്ന് അത് മലയാള പത്രങ്ങള്‍ വെണ്ടയ്ക്ക നിരത്തും. പിന്നെ ഞമ്മളെ സ്ഥിതി പറയാത്തതാ നല്ലത്. രാത്രി മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ എണീക്കുംപോഴും അവ്വല് സുബ്ഹിക്കും ഒക്കെയാവും ചിലര്‍ക്ക് വിസക്ക് മുട്ട് വരിക, ഉടനെ ഒഫീസിലെക്കോ, ഞമ്മളെ മൊബൈലിലേക്കോ ഒക്കെയാവും ആദ്യ വിളി... അല്ലാ ഇപ്പൊ എല്ലാ പ്രൊഫഷനും വിസിറ്റ് വിസ കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ. ചോദ്യം കേള്‍ക്കുമ്പോ തന്നെ പിരി കയറും. ആ കൊടുക്കുന്നുണ്ട് വേഗം  വന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇഷ്യു ചെയ്തു തരാം എന്ന് പറയാനാണ് നാവു തരിക്കുക, പക്ഷെ എനിക്കെന്തോ അപാരക്ഷമയാ!!! ടെ ടെ !!!!

നാട്ടിലെ ചുകപ്പു കണ്ടു പേടിക്കാത്ത ഞമ്മളുണ്ടോ നിതാകാത്തിന്റെ ബക്കറ്റിലെ ചുകപ്പു കണ്ടു പേടിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചോറ് തിന്ന കയ്യ് കൊണ്ട് കോഴിയെ ആട്ടിയത് പോലെ ഞമ്മള് വീണ്ടും ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വന്നു.  ഇനി ഗല്‍ഫിലെക്കില്ലേ എന്ന് കഫീലിനെയും മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് പ്രതിജ്ഞ യെടുത്ത് പോയ പലരും നാട്ടിലെത്തി രണ്ടന്തി ഉറങ്ങും മുമ്പേ  റബ്ബര്‍ പന്ത് കൊണ്ട് എറിഞ്ഞ പോലെ അതിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍  ഗള്‍ഫിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍   ഞാനായിട്ട് ബലം പിടിച്ചു മാറി നിന്നിട്ട് വട്ടപ്പാറ വളവൊന്നും നിവരാനും  പോകുന്നില്ല, ഓസോണ്‍ പാളിയിലെ വിള്ളലൊന്നും അടയാനും പോകുന്നില്ല. അല്ല പിന്നെ.


പുതിയ വിസക്ക് വന്നു ജോലി തെരയുന്നതിനിടയിലാണ് ഒരു ചോക്ക്ലയ്റ്റ് ഷോപ്പ് തുടങ്ങാമെന്ന ബുദ്ധി ഉദിച്ചത്. അളിയന്‍ അമീനും, അളിയന്റെ സുഹൃത്ത് ഹാരിസും  ഞാനും കൂടി ചേര്‍ന്ന് അങ്ങനെ ഷോപ്പിന്  തുടക്കം കുറിച്ച  ആ രാത്രികളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ ചോക്ക്ലയ്റ്റ് സാമ്രാജ്യം സ്വപ്നം കണ്ടു തന്നെ കിടന്നു. ആദ്യ ദിവസങ്ങളിലെ കച്ചവടം കണ്ടു അളിയന്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു,  ഷാജീ ഞമ്മക്ക്  ഈ ബുദ്ധി എന്തെ നേരത്തെ ഉദിക്കാഞ്ഞത് എന്ന്, ഉടനെ അളിയന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മറുപടി, ഓരോന്നിനും ഓരോ സമയമുണ്ട് ദാസാ.. പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഈ നിതാകാത്ത് എന്ന വ്യാളി വലിയ വായും തുറന്നു നില്‍]ക്കുമ്പോള്‍ ജൂനിയര്‍ മാണ്ട്രെക്കിന്റെ പ്രതിമ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ ജഗതിയുടെ അവസ്ഥയിലാണ് ഞങ്ങള്.


നിതാകാത്ത് അതിന്റെ സാമ്പിള്‍ വെടിക്കെട്ട്‌ തുടങ്ങിയതോടെ നാട്ടില്‍ പോകുന്നവര്‍ക്ക് പോലും ചോക്ക്ലയ്റ്റ് വേണ്ടാതായി. കുറ്റിയും പറിച്ചു നാട്ടിലേക്ക്പോ കുന്നവരും, ഇനി വരുമ്പോള്‍ എന്താവും എന്ന് ബേജാറായി റീ എന്ട്രി പോകുന്നവരും ഒക്കെ ചോക്ക്ലയ്റ്റ് കാണുമ്പോള്‍ കഫീലിനെ കണ്ടാലെന്ന പോലെ  കീശയും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു ഓടുകയായി പതിവ്. പടച്ചോന്റെ വേണ്ടുക കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ ഒന്നും മുടക്കാതെ ഇങ്ങോട്ടും ഒന്നും എടുക്കാതെയും ഒരു ഷോപ്പ് അങ്ങനെ നടന്നു പോകുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ അവിടെ കേരള മാര്‍ക്കറ്റിലെ സ്തിഥി ഇപ്പോള്‍ ശാന്തമാണ്.


നിതാകാത്ത് വന്നതിനു ശേഷം നാട്ടിലേക്കു എക്സിറ്റ് പോയ പലരും പുതിയ വിസ എടുത്തു തിരിച്ചു വന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ തെല്ലൊരു സമാധാനം. എന്നെ പോലെ അവനെയും ആക്കണേ എന്ന് പണ്ടാരോ പ്രാര്തിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്, അതെ പോലെയൊന്നുമല്ലെങ്കിലും ഒന്നാകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുമ്പോള്‍ കമ്പനിക്ക് തര്‍ഹീലിലെങ്കിലും ഒരാളുണ്ടല്ലോ എന്ന സമാധാനം. അത്രേയുള്ളൂ.   ഈ നിയമക്കുരുക്കിനിടയിലും  നാട്ടില്‍ നിന്നും ആളുകള്‍ പെട്ടിയുമെടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് വരാതിരിക്കണമെങ്കില്‍ നാട്ടില്‍ സ്വസ്ഥത വേണം. സ്വൈര്യത്തോടെ പുറത്തെക്കിറങ്ങാതെ  വീട്ടില്‍ തന്നെ കിടന്നു ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റണം, പക്ഷെ ഭാര്യ എന്ന രണ്ടക്ഷരം കഫീല്‍ എന്ന മൂന്നക്ഷരത്തെക്കാള്‍ പണം തന്നെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍  തുടങ്ങും പുനരാലോചന. ദിവസവും സാധനം വാങ്ങാനോ മറ്റോ  പണം ചോദിച്ചു വിളിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന  ഭാര്യയെക്കാള്‍ ഭേദം മാസം ഒരിക്കല്‍ മാത്രം  വിളിച്ചു ശല്യപ്പെടുത്തുന്ന കഫീല്‍ തന്നെയല്ലേ എന്ന് മനസ്സ് പറയാന്‍ തുടങ്ങും.
  

ഗള്‍ഫിലെ പോലെ നാട്ടിലും പുതപ്പിട്ടു മൂടി കിടന്ന പലരും ഭാര്യ ചൂടുള്ള ചട്ടകം ചന്തിക്ക് വെക്കും എന്ന് ഭയന്ന്  രാവിലെ നേരെ  ഓടിയത് ട്രാവല്‍ ഏജന്‍സിയിലെക്കാണ്.അങ്ങനെ ഫ്രീ വിസക്ക് വന്നെത്തിപ്പെട്ട പലരും  നിതാകാത്തിന്റെ അക്കരപ്പച്ചയണിയാന്‍ ഉള്ള നെട്ടോട്ടത്തിലാണ് ഇന്ന്. പറഞ്ഞു കേട്ടാല്‍ തോന്നും ഈ വിസ ആ ട്രാവല്‍ ഏജന്റ് ഒരു പൈസയും വാങ്ങാതെ തന്നത് കൊണ്ടാണ് ഫ്രീ വിസ എന്ന് പറയുന്നത് എന്ന്. അതല്ലല്ലോ. അങ്ങനെയല്ലേ എന്‍ജിനീയറും, അകൌണ്ടന്റും ഒക്കെ ആകാന്‍ വേണ്ടി കുപ്പായം തുന്നി വിമാനം കയറുന്ന പലരും ഇവിടെ വന്നു ആടിന്റെ കണക്കു നോക്കി വിജനപ്രദേശത്തു ഒറ്റപ്പെടുന്നത്. ആ മരുഭൂമിയില്‍ അവര്‍ക്ക് തേടാന്‍ ജിന്നോ മലക്കോ എന്നതല്ല  ആ വിസ നല്കിയവനെ തേടിപ്പിടിച്ചു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിക്കാന്‍ കൈ തരിക്കുന്നു എന്നതാണ്അവരെ അലട്ടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നം.

നൂറു ശതമാനം ടാക്സ് കൂട്ടി അറവു നടത്തുന്ന സ്വകാര്യ വിസ  ഏജന്റുമാരെ തളക്കാനും, നാലാംക്ലാസ്സും ഗുസ്തിയും പഠിച്ചു ഗള്‍ഫില്‍ വന്നു അക്കൌണ്ടന്റും, എഞ്ചിനീയറുമായി വിലസുന്നവരെ മൂക്ക്കയര്‍ ഇടാനും കഫാലത്തിന്റെ പേരില്‍ പണം പിടുങ്ങുന്നവരെ ഒതുക്കാനും കൂടിയാണ് നിതാകാത്ത്.  വിസ കാലാവധി തീര്‍ന്നിട്ടും പുതുക്കാത്തവര്‍ക്കും, വിസിറ്റ് /ഉംറ വിസകളില്‍ വന്നിട്ട് മടങ്ങാത്തവര്‍ക്കും എതിരെ കൂടിയാണ് നിതാകാത്ത് എന്ന് അറിയുമ്പോള്‍ നിതാകാത്ത് ഒരു ചെറിയ മീനല്ല എന്ന് എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലാവും. അത് വരെ കാത്തിരിക്കാം.

അനധികൃതമായി രാജ്യത്ത് തങ്ങുന്നവരെ കണ്ടെത്തി തിരിച്ചയക്കാന്‍ നടത്തുന്ന സൗദി ഗവണ്മെന്റിന്റെ നീക്കത്തെ നാട്ടിലെ മാധ്യമങ്ങള്‍ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനിക്കുക കൂടി ചെയ്തതോടെയാണ് ഈ നിതാകാത്ത് നാട് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്, നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ വിസിറ്റിനു വന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു അമേരിക്കന്‍ പൌരന്‍ വിസ തീര്‍ന്നിട്ട് തിരിച്ചു പോയില്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ മാധ്യമവും, തേജസും ഒക്കെ എന്തെല്ലാം എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കും, ജൂത ചാരന്‍ കേരളത്തില്‍ തങ്ങി, അതും ലീഗ് ഭരണത്തില്‍ എന്നൊക്കെ പരമ്പര വരെ തുടങ്ങും. അതൊരു അറബ് വംശജനാനെകില്‍ മനോരമ, മാതൃഭൂമി എന്നിത്യാദി പത്രങ്ങള്‍ അയാളെ അല്‍ഖയ്ദയുമായി വരെ ബന്ധപ്പെടുത്തി വാര്‍ത്തകള്‍  മെനയും , അതല്ലേ പതിവ്. അത്രയൊന്നും സൗദി മാധ്യമങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.

പിന്‍ കുറി :-
അണ്ഡകടാഹം തന്നെ ഇളകിയാലും നമ്മളൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ എന്ന  തരത്തില്‍ ബ്ലാങ്കറ്റും പുതച്ചു ദിവസങ്ങളോളം കൂര്‍ക്കം  വലിച്ചു ഉറങ്ങുന്നവര്‍ക്കെന്തു നിതാകാത്ത്. കാട്ടുകോഴിക്കു എന്ത് ചങ്കരാന്തി...ഹല്ലാ പിന്നെ.  അല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ദിവസങ്ങളോളം നീട്ടി   ഉറങ്ങാന്‍  പറ്റുന്ന  ഭൂമിലോകത്തെ ഏകസ്ഥലം ഈ ഗള്‍ഫു തന്നെയല്ലേ..കാക്കൂ.


വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി ബ്ലാങ്കറ്റിലെക്ക് ഊളിയിട്ട്   ശനിയാഴ്ച രാവിലെ എണീറ്റ്‌ ജുമുഅക്കുപോയി  ഈ ആഴ്ച വെള്ളിയാഴ്ച ഇല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ച ഉറക്ക് വിസക്കാര്‍ക്ക് ഈ പോസ്റ്റ്‌ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു...



2012 നവംബർ 16

തെരുവ് വേശ്യ



കോടാലികള്‍ 
ആഞ്ഞു കൊത്തുമ്പോള്‍        
മണ്‍തിട്ട പിടയുകയായിരുന്നില്ല,         
പരബന്ധത്തിന്റെ 
വിയര്‍പ്പു പറ്റിയ 
തെരുവ് വേശ്യയെ പോലെ 
പുളയുകയായിരുന്നു ... 


 
         

2012 നവംബർ 9

അസ്ഹറിന് നീതി കിട്ടിയോ?

കുറ്റിയും,കമ്പുംപറിച്ചു സ്റ്റമ്പ്‌ ഉണ്ടാക്കിയും  ഓലമടല്‍ കൊണ്ട്ബാറ്റ് പാകപ്പെടുത്തിയും നടന്നിരുന്ന അക്കാലത്ത് മുഹമ്മദ്‌ അസ്ഹറുധീന്‍  ഒരു ഹരം  തന്നെയായിരുന്നു...ഇടവഴികളിലും, ചെറുമൈതാനങ്ങളിലും ഒക്കെ സ്റ്റമ്പ് കുത്തി പിച്ചൊരുക്കുമ്പോള്‍ കളി അറിയുന്നവരും, അറിയാത്തവരും ഒക്കെ ബാറ്റ് പിടിച്ചു അസ്ഹറിനെ പോലെ റിസ്റ്റ് ചലിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു...പക്ഷെ ബാറ്റ് തിരിയും മുമ്പ് പന്ത് കുറ്റിയും  കൊണ്ട്പോയിട്ടുണ്ടാവും..അസ്ഹര്‍ സ്റ്റമ്പിലേക്ക്എറിയുന്ന പോലെ തിരിഞ്ഞു 
നിന്നു പന്തെടുത്ത്പലരും എറിയാനും  തുടങ്ങി. പക്ഷെ പണി പാളി പന്ത് നേരെ 
പോയത് ബൌണ്ടറി യിലേക്കും ,   പേരുദോഷം മുഴുവന്‍ റണ്‍ വിട്ടു കൊടുത്ത ബൌളര്‍മാര്‍ക്കും!! എന്തിനേറെ തോളും  ചെരിച്ചു ഒരു ഭാഗത്തേക്ക്‌ തൂങ്ങിയുള്ള അസ്ഹറിന്റെ ആ നടത്തം പോലും പലരും അനുകരിച്ചിരുന്നു....അനുകരിച്ച്,അനുകരിച്ച്  ചെരിഞ്ഞു പോയ   പലരുടെയും  
തോളുകള്‍ പിന്നീട് നേരെയാക്കാന്‍ പോലുമായിട്ടില്ല..


അസ്ഹര്‍ തന്നെയായിരുന്നു അന്ന് ക്രിക്കറ്റിലെ പലരുടെയും റോള്‍മോഡല്‍..ക്രീസില്‍ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍  നൃത്തം ചെയ്യുന്ന പോലെ  പാദങ്ങള്‍ ചലിപ്പിച്ചിരുന്ന അസ്ഹര്‍ പലപ്പോഴും ക്രീസ് വിട്ടു 
താണ്ഡവമാടുകയും ചെയ്തു .  ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു വരുന്ന സ്പിന്‍ പന്തുകളെ 
നിലംവാരി തേര്‍ഡ്മാന്‍ സ്കൊയറിലേക്ക് സ്വീപ് ചെയ്യുന്ന  സ്പെഷ്യല്‍ ഷോട്ടുകളും, തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പന്തെടുത്തു സ്റ്റമ്പില്‍ ഉന്നം തെറ്റാതെ കൊള്ളിച്ചു ബാറ്റ്സ്മാനെ  കബളിപ്പിക്കുന്ന ആ ഫീല്‍ഡിംഗ്  മാജിക്കും ഒക്കെ തൊണ്ണൂറുകളുടെ യുവത വല്ലാതെ അനുകരിച്ചു പോന്നു.. ടീം ഇന്ത്യ ജയത്തിനും, തോല്‍വിക്കും ഇടയില്‍ പരുങ്ങുന്ന നിര്‍ണ്ണായകഘട്ടങ്ങളില്‍ ബുദ്ധിപരമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ ടീമിനെ വിജയിപ്പിക്കാറുള്ള  ആ അസാമാന്യനേതൃപാടവം ക്രിക്കറ്റ് എന്ന  വാക്കിനു  അസ്ഹര്‍  എന്ന  പര്യായം പോലും നല്‍കി..


1984 ല്‍  ഇന്ത്യന്‍ കുപ്പായമണിഞ്ഞു പാഡ്‌  കെട്ടിയ അസ്ഹര്‍  അരങ്ങേറ്റ ടെസ്റ്റില്‍ തന്നെ സെഞ്ചുറി നേടി ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തിനു വരാനിരിക്കുന്ന ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് തുടര്‍ച്ചയായ മൂന്നു ടെസ്റ്റുകളിലും സെഞ്ചുറി നേടുക വഴി ക്രീസിലെ കൊടുങ്കാറ്റായും  അസ്ഹറിനെ ലോകം ഭയന്നു. ക്രിക്കറ്റ് എന്നാല്‍ ഇംഗ്ലീഷുകാരന്റെ ചൂട് കായാനുള്ള ഉപാധിയെന്നു പലരും 
ആക്ഷേപിച്ചു മാറ്റിനിര്‍ത്തിയ കാലത്താണ് അസ്ഹര്‍  എന്ന പേര് ചൂട് വാര്‍ത്ത പോലെ ജനമനസ്സുകളിലേക്ക് പടര്‍ന്നു കയറുന്നത്. പിന്നെ  പതുക്കെ പതുക്കെ വിമര്‍ശകര്‍ പോലും  ആ ബാറ്റിംഗ് സൗകുമാര്യത ആസ്വദിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..സുനില്‍ ഗാവസ്കറിന്റെ  കീഴിലുള്ള ഇന്ത്യന്‍ ടീമിലെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ കളിക്കാരനായി അസ്ഹര്‍  മാറി. ലോക ക്രിക്കറ്റിലെ ഇതിഹാസങ്ങളായ ഗാവസ്കറും , കപില്‍ ദേവും , സയ്യിദ് കിര്മാനിയുമൊക്കെ അരങ്ങു തകര്‍ക്കുന്ന   ആ സുവര്‍ണ്ണ കാലത്ത് തന്നെ ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റ് ടീമില്‍ അസ്ഹര്‍   സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടി.
കൃഷ്ണമാചാരി ശ്രീകാന്ത്, മൊഹീന്ദര്‍ അമര്നാഥ്‌  മദന്‍ലാല്‍ തുടങ്ങിയ പരിചയസമ്പന്നരായ ക്രിക്കറ്റ് താരങ്ങളെയും കടത്തി വെട്ടി അസ്ഹര്‍  ഉയര്‍ച്ചയുടെ പടവുകള്‍ താണ്ടി. ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ നേതൃ സ്ഥാനം വരെ അസ്ഹറിന്റെ കയ്യില്‍ ഭദ്രമായി..പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഒന്നര പതിറ്റാണ്ട് ഈ ഹൈദരാബാദുകാരന് തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.


ആധുനിക ക്രിക്കറ്റിനു ആക്രമണസ്വഭാവവും, ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിനു കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യവും വന്ന കാലത്താണ് അസ്ഹര്‍ ഇന്ത്യന്‍ 
നായകവേഷമണിയുന്നത്.ക്രിക്കറ്റ് ഇന്ത്യയില്‍ കൂടുതല്‍ സ്വീകാര്യത നേടുന്നത് പോലും അസ്ഹറിന്റെ  നായകത്വത്തിലാണ് . ലോക  ക്രിക്കറ്റില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിക്കറ്റുകള്‍ക്ക് ഉടമയാകാന്‍ കപില്‍ദേവിന് പോലും   വരണ്ടുണങ്ങിയ ഇന്ത്യന്‍ പിച്ചുകളില്‍ പോലും 
അവസരങ്ങള്‍ നല്‍കി അസ്ഹര്‍ കപിലിന് മാന്യമായ വിടവാങ്ങലാണ് നല്‍കിയത്, സച്ചിന്‍ തെണ്ടുല്‍കര്‍ എന്ന മീശ പോലും മുളക്കാത്ത പയ്യനെ ലോക  ക്രിക്ക റ്റിന്റെ ഇതിഹാസമായി വളര്ത്തിയതിലും അസ്ഹറിനു നല്ല പങ്കുണ്ട്. വീ വീ എസ് ലക്ഷ്മണ്‍ , രാഹുല്‍ ദ്രാവിഡ്, അനില്‍ കുംബ്ലെ, സൗരവ്  ഗാംഗുലി തുടങ്ങിയ വന്‍കിട താരങ്ങളെ വളര്‍ത്തി കൊണ്ട് വരുന്നതിലും അവര്‍ക്ക് അവസരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതിലും അസ്ഹര്‍  കാണിച്ച ശ്രദ്ധ ക്രിക്കറ്റ് ലോകം എന്നും ഓര്‍മ്മിക്കും...അവരാരും തിരിച്ചു ഓര്‍മ്മിച്ചില്ലെങ്കിലും !!

നായകനായുള്ള 174  മത്സരങ്ങളില്‍ 89 വിജയവുമായി അസ്ഹര്‍  തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും നായകന്മാരുടെ നായകന്.1993ല്‍  കല്‍കത്ത ഈഡന്‍ ഗാര്‍ഡനില്‍ നടന്ന ഹീറോ കപ്പു ഫൈനല്‍ മാത്രം മതി 
അസ്ഹറിലെ നായകനെ അടുത്തറിയാന്.. ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടികൂടുതല്‍ കാലം നായകസ്ഥാനം വഹിക്കുകയും, ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ 
ഏകദിനട്രോഫികള്‍ നേടിതരുകയും ചെയ്ത 
അസ്ഹറിന്റെ ക്രിക്കറ്റ് ജീവിതം നൂറുടെസ്റ്റുകള്‍കളിച്ച്  , മറ്റൊരു 
റെക്കോര്‍ഡിന്റെ  പടിവാതിലില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്സ്വകാര്യ ജീവിതത്തില്‍ ചില 
പടലപ്പിണക്കങ്ങള്‍ ഉടലെടുക്കുന്നത്.ടീവി അവതാരിക കൂടിയായ സംഗീത 
ബിജലാനിയുമായി  അസ്ഹറിനുണ്ടായിരുന്ന  അടുപ്പം ഭാര്യ നൌറീനുമായി  വേര്‍പിരിയാനും കാരണമായി.  കുടുംബജീവിതത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള   അപസര്‍പ്പകകഥകള്‍ സത്യമായിരുന്നെന്നു സംഗീതയുമായുള്ള വിവാഹത്തോടെ പുറംലോകമറിഞ്ഞു.  മക്കളായ  മുഹമ്മദ്‌ അയാസുധീനെയും, മുഹമ്മദ്‌ അസദിനെയും    
അസ്ഹറിനു വിട്ടു കിട്ടിയെങ്കിലും  ക്രിക്കറ്റ് ജീവിതത്തില്‍ പിന്നീട് കരിനിഴല്‍ പടരുന്നതാണ് ലോകം കണ്ടത്. ക്രീസിനെ മുഴുവന്‍ വിഴുങ്ങിയ കോഴക്കഥകള്‍  ഓരോന്നായി പുറത്തു വരുമ്പോള്‍, അസ്ഹറുധീന്‍  എന്ന  ക്ലാസിക് ക്രിക്കറ്റര്‍ പൊതുസമൂഹത്തിലും, ക്രിക്കറ്റ് ആരാധകര്ക്കിടയിലും വെറുക്കപ്പെട്ടവനുമായി.


ആരോപണങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട  അസ്ഹറിനും, അജയ് ശര്‍മക്കും ബീ സീ സി ഐ ആജീവനാന്ത വിലക്കേര്‍പ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ടെസ്റ്റ്‌ ക്രിക്കറ്റില്‍ നൂറു 
മത്സരം തികക്കാന്‍ ഒന്ന് മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോള്‍ അസ്ഹറിന് കിട്ടിയ 
ആജീവനാന്ത വിലക്ക് തുല്യതയില്ലാത്തതായി.ഇന്ത്യ കണ്ട ഏറ്റവും നല്ല നായകന് 
അര്‍ഹിക്കുന്ന വിടവാങ്ങല്‍ പോലും നല്‍കാതെ ക്രിക്കറ്റ് ഇന്ത്യ ഈ താരത്തോട് അനാദരവ് കാട്ടി. അസ്ഹറിന്റെ  തണല്‍ പറ്റി  വളര്‍ന്നു  വന്ന താരങ്ങളൊക്കെയും  അസ്ഹറിനെ കയ്യൊഴിഞ്ഞു. ഒത്തുകളികളും, കോഴക്കഥകളും ഓരോന്നായി  പുറത്തു പറഞ്ഞ ഹാന്‍സി ക്രോണ്യ പിന്നീട് 
വിമാനാപകടത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയും  ചെയ്തതോടെ ഈ കോഴക്കേസ് കൂടുതല്‍ വഴിത്തിരിവിലുമായി. ആരോപണ വിധേയരായ പല ഇന്ത്യന്‍ താരങ്ങളും പിന്നീട് വിലക്ക് നീങ്ങി ക്രിക്കറ്റ് ഗാലറികളില്‍ കമന്റെറ്റര്‍ മാരായി രംഗപ്രവേശം ചെയ്തെങ്കിലും അസ്ഹറിന് മേല്‍ ബീ സി സി ഐയോ കോടതിയോ കനിഞ്ഞില്ല.കപിലും, രാജേന്ദ്ര ദുര്ഗാപൂരും അടക്കമുള്ള ചുരുക്കം ചിലര്‍ ഇടപെട്ടെങ്കിലും , അച്ചടക്കം ഭയന്ന് സഹതാരങ്ങള്‍ പോലും കുറ്റകരമായ മൗനം  പാലിച്ചു എന്ന്  വേണം കരുതാന്.  2006 ല്   മുന്‍കാല ഇന്ത്യന്‍ നായകന്മാരെ ആദരിക്കുന്നതിനായി ബീ സി സി ഐ വിലക്ക് നീക്കിയെങ്കിലും ഐ സീ സി അനുവദിച്ചതുമില്ല. പിന്നെ കോടതി മാത്രമായി ശരണം. 


കൂടുതല്‍ ഓവര്‍ ബാക്കിയുള്ള , ജയിക്കാന്‍ കുറച്ചു റണ്‍ മാത്രം ആവശ്യമുള്ള ഒരു മത്സരത്തില്‍   വിജയത്തിന്റെ പടിവാതിലില്‍ വെച്ച് റണ്‍ ഔടാവുന്നതു പോലെയായി   അസ്ഹറിന്റെ ജീവിതം.   ആ മാസ്മരിക ഇന്നിംഗ്സിന്റെ അതെ ചടുലതകള്‍  പ്രകടിപ്പിച്ചു മകന്‍ 
മുഹമ്മദ്‌ അയാസുധീന്‍  ക്രിക്കറ്റ് രംഗത്തേക്ക് വന്നതോടെ വീണ്ടും അസ്ഹര്‍  ശ്രദ്ധാ കേന്ദ്രവുമായി. പക്ഷെ, വിധി അസ്ഹറിനെ  അവിടെയും വേട്ടയാടുകായിരുന്നു.  മുഹമ്മദ്‌ അയാസുധീന്‍  എന്ന ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഭാവി വാഗ്ദാനം വാഹനാപകടത്തില്‍ മരണപ്പെട്ടതോടെ 
അസ്ഹര്‍  മാത്രമല്ല, ക്രിക്കറ്റ് ലോകം തന്നെ നടുങ്ങി.


ഇടയ്ക്കു ക്രീസ് മാറി ചവിട്ടിയ അസ്ഹര്‍  കൊണ്ഗ്രെസ്സിനെ  പ്രതിനിധീകരിച്ചു ലോകസഭയില്‍ എത്തിയെങ്കിലും ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തെ 
വിലക്ക് അസ്ഹറിനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.2011ല്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നടന്ന 
ലോകകപ്പില്‍  പോലും അസ്ഹര്‍  അവഗണിക്കപ്പെട്ടു.അവിടെയും ആരും അസ്ഹറിന് അനുകൂലമായി പ്രതികരിച്ചത് പോലുമില്ല. 
ഇത്രയും അവമതിക്കപ്പെട്ട  ഒരു ക്രിക്കറ്റ് താരത്തെയും ലോകം ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല !!

പക്ഷെ ഇന്നിതാ സകല കോഴക്കേസുകളെയും  അതിജയിച്ചു അസ്ഹര്‍  എന്ന  ക്രിക്കറ്റ് ഇതിഹാസം കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.  കീഴ്കോടതി വിധിക്കെതിരെ അസ്ഹര്‍ നല്‍കിയ അപ്പീല്‍ പരിഗണിച്ച ആന്ധ്രാ ഹൈകോടതി, കേസില്‍ അസ്ഹറിനെതിരെ  തെളിവില്ലെന്നാണ് കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നത്..

നീതി വൈകിയെത്തിയ ഈ മുഹൂര്‍ത്തത്തിലും അസ്ഹര്‍  പതിന്മടങ്ങ്‌ സന്തോഷത്തിലായിരിക്കാം.പക്ഷെ ആ കൈകുഴയില്‍ നിന്നും 
വീണ്ടും പായേണ്ടിയിരുന്ന  ഒരായിരം ബൌണ്ടറികള്‍ക്ക് വേണ്ടി  കാത്തിരുന്ന ക്രിക്കറ്റ് ആരാധകര്‍ക്ക് അത് തിരിച്ചു നല്‍കാന്‍ ഒരു കോടതിക്കുമാവില്ലല്ലോ. ജീവിതത്തിനു മേല്‍ കരിനിഴല്‍ പോലെ  വിലക്കിന്റെ ബൌണ്ടറികള്‍ തീര്‍ത്ത 
അധികാരികള്‍ക്ക് ശിക്ഷ നല്‍കാന്‍ ഇവിടെ വകുപ്പൊന്നുമില്ലല്ലോ!!!
വൈകിയെത്തുന്ന   ഈ നീതിയെ തന്നെയല്ലേ അനീതി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌..



(കേരളത്തിലെത്തിയാല്‍ അസ്ഹറിന് പിന്നാലെ കാമറയുമായും, ഓട്ടോഗ്രാഫുമായും  അലയാറുള്ള പ്രിയ സ്നേഹിതന്‍ ഷാനാസ് കാട്ടാളിക്കും , മുഴുവന്‍ അസ്ഹര്‍  പ്രേമികള്‍ക്കും ഈ പോസ്റ്റ്‌ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു)













2012 ജൂലൈ 23

മൂന്നു കോഴിമുട്ടയുടെ കഥ

അയമ്മദ്‌ മുസ്ലിയാര്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ നല്ല തിരക്കാണ്. മഹല്ലിലും, മഹല്ലിനു പുറത്തും പാതിര വരെ നീളുന്ന വഅളും, ലേലം വിളിയും കാരണം മുസ്ലിയാരുടെ നടുവൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എന്നാലും  പോക്കറ്റ്‌ വീര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്, അതാണ്‌ ആകെയുള്ള ഒരു സമാധാനം. എത്ര കിട്ടിയാലും മതി വരാത്ത ഈ ആര്‍ത്തി തന്നെയാണ് ലേലം വിളിക്കാന്‍ എല്ലാവരും അയമ്മദ്‌ മുസ്ലിയാരെ തന്നെ തേടി വരാന്‍ കാരണവും. 

റമദാന്‍ വന്നതോടെ മുസ്ലിയാര്‍ക്ക് തിരക്ക് കൂടി, അടുത്ത മഹല്ലുകളിലും വഅളും, ലേലം വിളിയും കൊഴുത്തതോടെ, ഉള്ള സമയം കൊണ്ട് ഓടി നടന്ന് എല്ലാ കമ്മിറ്റിക്കാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താനാണ് മുസ്ലിയാരുടെ പരിപാടി. ലേലം വിളിച്ചുകിട്ടുന്നതില്‍ ഒരു ഓഹരി മുസ്ലിയാരുടെ പോക്കറ്റിലേക്കാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ  ക്ഷണിക്കാന്‍ വരുന്ന ആരെയും അയമ്മദ്‌ മുസ്ലിയാര്‍ മടക്കി അയക്കാറുമില്ല. 

റമദാനിലെ  ആദ്യ ദിനങ്ങളില്‍ തൊട്ടടുത്ത മഹല്ലിലാണ് മുസ്ലിയാരുടെ പോരിശയാക്കപ്പെട്ട വഅളും, ലേലംവിളിയും നടക്കുന്നത്.. ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം മുസ്ലിയാര്‍ക്ക് സ്വന്തം മഹല്ലിലെ വഅളിനു വേണ്ടി പോകാന്‍ . തിരക്കോട് തിരക്ക്...

വഅള് വേഗം നിറുത്തി മുസ്ലിയാര്‍ ലേലം വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. ലേലം വിളിക്കാന്‍ വേണ്ടി നിരത്തി വെച്ച സാധനങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി എടുത്തു മുസ്ലിയാര് പേര് വിളിക്കുകയാണ്.. ആദ്യമായി കോഴിമുട്ടയാണ് ലേലത്തിനെടുത്തത്‌..

'ഗള്‍ഫില്‍  പോയ ഭര്‍ത്താവ് തിരിച്ചു വരാന്‍ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു മുട്ട,  മറ്റൊരു സ്ത്രീ മറ്റൊരു മുട്ട..' മുസ്ലിയാര്‍ ആഞ്ഞു വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..രണ്ടു കയ്യിലും കൂടി കൂട്ടിപ്പിടിച്ച കോഴിമുട്ടകള്‍ മുസ്ലിയാര്‍ ഉയര്‍ത്തി കാണിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..ലേലം വിളി കൊഴുത്തു, ഓരോരുത്തരായി വില പറയുന്തോറും മൂന്നു രൂപ വിലയുള്ള കോഴിമുട്ടക്ക് വെച്ചടി വെച്ചു വില കേറാന്‍ തുടങ്ങി..
'ഗള്‍ഫില്‍  പോയ ഭര്‍ത്താവ് തിരിച്ചു വരാന്‍ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു മുട്ട,  മറ്റൊരു സ്ത്രീ മറ്റൊരു മുട്ട..'  മുസ്ല്യാരാണെങ്കില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങനെ ഉച്ചത്തില്‍ പറയാനും തുടങ്ങിയതോടെ മഹല്ല് വാസിയായ പാത്തുമ്മുവിനു സംശയമായി. ഭര്‍ത്താവ് ഗള്‍ഫില്‍ പോയിട്ട് തിരിച്ചു വരാത്ത രണ്ടേ രണ്ടു പേരെ ഈ മഹല്ലിലുള്ളൂ, നഫീസയും, സൈനഭയും. പാതുമ്മു ആലോചിച്ചെടുത്തു . പത്തിരുപതു കൊല്ലം മുമ്പ്‌ ഗള്‍ഫില്‍ പോയ ഭര്‍ത്താക്കന്മാരെ തിരിച്ചു കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി കോഴിമുട്ട നേര്‍ച്ചയാക്കിയിരിക്കുന്നു.. !!! ഇത് തന്നെ തക്കം, പാത്തുമ്മുവും കാത്തു നിന്നില്ല..കോന്തലക്കുള്ളില്‍ കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു വെച്ച കടലാസും കോഴിമുട്ടയും  പാത്തുമ്മു പുറത്തേക്ക് എടുത്തു. നേരെ സ്റ്റേജിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

രണ്ടു കയ്യിലും കോഴിമുട്ട ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടി അമ്പത് രൂപ ഒരു വട്ടം എന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അയമ്മദ്‌ മുസ്ലിയാര്‍ . സ്റ്റേജിനടുത്തെത്തിയ പാത്തുമ്മു കയ്യിലുള്ള കോഴിമുട്ടയും കടലാസും അയമ്മദ്‌ മുസ്ലിയാരുടെ നേര്‍ക്ക്‌ നീട്ടി, ലേലം വിളിയുടെ ആവേശത്തിനിടയില്‍ അയമ്മദ്‌ മുസ്ല്യാര്‍ വേഗം ആ കോഴിമുട്ട കൂടി ഇടത്തേകയ്യില്‍ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു.. എന്നിട്ട്  പാതുമ്മു  കൊടുത്ത കടലാസിലേക്ക് നോക്കി മുസ്ല്യാര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. 'മരിച്ചു പോയ ഭര്‍ത്താവ് തിരിച്ചു വരാന്‍ , പേര് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത പാത്തുമ്മു ഇതാ ഒരു കോഴിമുട്ട നേര്ച്ചയാക്കിയിരിക്കുന്നു'  ...'മരിച്ചു പോയ ഭര്‍ത്താവ് തിരിച്ചു വരാന്‍ , പേര് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത പാത്തുമ്മു ഇതാ ഒരു കോഴിമുട്ട നേര്ച്ചയാക്കിയിരിക്കുന്നു' ഇങ്ങനെ രണ്ടു തവണ വായിച്ചിട്ടും മുസ്ല്യാര്‍ക്ക് അമളി മനസ്സിലായിട്ടില്ല,  ജനം ഊറിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും  മുസ്ല്യാരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവന്‍ കോഴിമുട്ടയിലായിരുന്നു.   മൂന്നു കോഴിമുട്ടക്കും കൂടി  എണ്പതു രൂപാ വെച്ച് അയമ്മദ്‌ മുസ്ല്യാര്‍  വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. 'എണ്‍പത്‌ രൂപാ  ഒരു വട്ടം...' 'എണ്‍പത്‌ രൂപാ  ഒരു വട്ടം...' ലേലം മുന്നോട്ടു പോകുകയാണ്.. 'ബര്‍കത്താക്കപ്പെട്ട കോഴിമുട്ടയാണ് മക്കളെ....' എന്നും പറഞ്ഞു കോഴിമുട്ടകളില്‍ മുസ്ല്യാര്‍ മുത്താന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ വില കേറാന്‍ തുടങ്ങി..മൂന്നു കോഴിമുട്ടക്കും കൂടി ഇപ്പോള്‍  തൊണ്ണൂറു രൂപയില്‍ എത്തിയിരിക്കുകയാണ്.

ഒരു  കയ്യില്‍ ഒന്നും, മറുകയ്യില്‍ രണ്ടും കോഴിമുട്ടകള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് അയമ്മദ്‌ മുസ്ല്യാര്‍ ലേലം നിര്‍ത്താതെ വിളിക്കുകയാണ്.. ഗള്‍ഫില്‍ പോയ ഭര്‍ത്താവും, മരിച്ചു പോയ ഭര്‍ത്താവും ഒക്കെ തിരിച്ചു വരാനുള്ള കോഴിമുട്ടയാണ് മക്കളെ...തൊണ്ണൂറ്റഞ്ച്  രൂപ ഒരു വട്ടം..മുസ്ല്യാര്‍ ആഞ്ഞു വിളിച്ചു... ജനത്തിനും ആവേശമായി...  മൂന്നു കോഴിമുട്ടക്ക് ഇപ്പോള്‍ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് രൂപയില്‍ എത്തിയിരിക്കുകയാണ്.. ഇത് നൂറാക്കിയിട്ടു തന്നെ കാര്യം!  അയമ്മദ്‌ മുസ്ല്യാര്‍ കോഴിമുട്ടയില്‍ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു 'ഇത് ഞാന്‍ നൂറാക്കും, ഇത് ഞാന്‍ നൂറാക്കും!

ലേലം വിളിക്കുമ്പോള്‍ പരിസരം മറക്കുന്ന അയമ്മദ്‌ മുസ്ല്യാര്‍ കോഴിമുട്ടയില്‍ ഒന്ന് കൂടി ആഞ്ഞു പിടിച്ചു...ആര്‍പ്പുവിളികളോടെ ജനം ഒപ്പം കൂടി...മുസ്ല്യാര്‍ക്ക് ഒന്ന് കൂടി ആവേശമായി,  ' ഇത് ഞാന്‍ നൂറാക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നില്ല,  അപ്പോഴേക്കും  മുസ്ല്യാരുടെ കയ്യിലുള്ള കോഴിമുട്ടകള്‍ 'ച്ലിം' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ  പൊട്ടിയൊലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...കയ്യിലൂടെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന കോഴിമുട്ടയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി മുസ്ല്യാര്‍ നെടുവീര്‍പ്പിടുമ്പോള്‍ നഫീസയും, സൈനബയും, ഒപ്പം പേര് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത പാത്തുമ്മുവും ന്‍റെ കോഴിമുട്ടാ...ന്നും പറഞ്ഞു  നെഞ്ചത്ത് കൈ വെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ജനം അപ്പോഴും  ഊറിചിരിക്കുകയായിരുന്നു...



2012 മേയ് 17

ചെഞ്ചെകുത്താന്മാര്‍



ചോര കണ്ടാലറയ്ക്കാതെ
ചോപ്പു പൂണ്ടൊരു കൊടിയിതേ..
ചോരയുറ്റിയ വഴികളിപ്പോഴും
ചോപ്പു നക്കിത്തുടയ്ക്കുന്നു.
ചോരയുറ്റും ചുണ്ടുകള്‍ക്കും
ചോന്നലയ്ക്കും നാവുകള്‍ക്കും
ചോര വേണം, ചുടല  വേണം
ചോര  പൂക്കും കാടു വേണം,
ചെങ്കിനാക്കള്‍ പൂക്കുന്ന
ചോര  പൂണ്ടൊരു മണ്ണു വേണം
ചോര ദാഹം തീരാതെ 
ചെന്നായ്ക്കള്‍ മുരളുന്നു,
ചുറ്റിക പ്പൊന്നരിവാള്‍ തല
ചോദ്യമായി-ട്ടുയരുന്നൂ...
ചെത്തി നോക്കാനോങ്ങുന്നൂ..
ചോന്നു ചോന്നു തുടിച്ചുള്ള
ചെന് - താര പ്പൂമുഖത്തും
ചെങ്കതിര്‍ക്കുല കൊയ്തെടുക്കും 
ചെഞ്ചെകുത്താന്മാര്‍ 
ചന്ദ്രഹാസ-ച്ചിരി 
ചിരിക്കും ചെഞ്ചെകുത്താന്മാര്‍ .


2012 ഏപ്രിൽ 28

ഉസ്താദ്‌


















എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അയാള്‍ ഉസ്താദിനെ കാത്തിരുന്നു,
ശുപാര്‍ശകനായി അവസാനമെങ്കിലും
ഉസ്താദ്‌ അവതരിക്കുമെന്ന് അയാള്‍ കൊതിച്ചു,
ഉസ്താദ്‌ പറഞ്ഞു തന്ന ആ കഥകള്‍ അയവിറക്കി
 അയാളുടെ ആ കാത്തിരുപ്പ് നീളുമ്പോള്‍ 
വിചാരണ തേടി ഓരോരുത്തരായി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു..
കുറച്ചു മാത്രം പാപം ചെയ്തവരാണ് ആദ്യം കടന്നു വരുന്നത്,
നന്നേ  ചെറിയ വാഹനങ്ങളിലാണ് അവരുടെ വരവ്..
ഉസ്താദ്‌  പറഞ്ഞു തന്ന കഥ ആ വാഹനങ്ങള്‍ ശരി വെക്കുകയായിരുന്നു..
അയാള്‍ക്ക്‌ ഉസ്താദിനോടുള്ള ബഹുമാനം കൂടിക്കൂടിവന്നു,
ചെറിയ വാഹനങ്ങള്‍ നിരന്നു നിന്നപ്പോഴേക്കും അയാള്‍ക്ക്‌ ധൃതിയായി,
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉസ്താദിനെ കാണാന്‍
അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ കൊതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു,
എന്ത് തന്നെയായാലും ഉസ്താദ്‌ വരാതിരിക്കില്ല..
അയാള്‍ക്ക് നല്ല പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു!

കുറച്ചു കൂടി പാപങ്ങള്‍ ചെയ്തവര്‍
ആ സന്നിധിയിലേക്ക് കടന്നു വരികയാണ്,
കൂടുതല്‍  വലിപ്പമില്ലാത്ത ഇടത്തരം വാഹനങ്ങളിലാണ് അവരുടെ വരവ്..
പാപങ്ങളുടെ തോതനുസരിച്ചുള്ള ആ വാഹനങ്ങളും
അവിടെ വന്നു നിറയാന്‍ തുടങ്ങി,
അയാളുടെ മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും ഉസ്താദ്‌ പറഞ്ഞു തന്ന ആ കഥ
ഒരുള്‍വിളിയായി അലയടിക്കുണ്ടായിരുന്നു,
അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഉസ്താദിനെ തേടി അലഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുംപോഴും
പാപങ്ങള്‍ ചെയ്തവര്‍ ഓരോരുത്തരായി വാഹനങ്ങളില്‍
അവിടേക്ക് കടന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു..
വലിയ പാപങ്ങള്‍ ചെയ്തവര്‍ വലിയ വാഹനങ്ങളില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങി,
അവരായിരുന്നു കൂടുതലും,
തന്റെ വാഹനവും ആ വാഹനവ്യുഹങ്ങളുടെ പിറകിലേക്ക് നിര്‍ത്തുമ്പോഴും,
അയാള്‍ തെരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉസ്താദിനെ..

ഉസ്താദിന്റെ കൈകളില്‍ പിടിച്ചെങ്കിലും
ആ വിചാരണയില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാമെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അയാള്‍ക്ക്‌,
പക്ഷെ.. നിര്‍ത്താതെ ചൂളം വിളിച്ചു വന്ന തീവണ്ടി
അയാളുടെ കണക്ക്കൂട്ടലുകള്‍ എല്ലാം തെറ്റിച്ചു,
അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ക്കത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല..
അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ആ തീവണ്ടിയോടൊപ്പം  പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു..
പ്രത്യേകം ചാര്‍ട്ട് ചെയ്തു വന്ന ആ തീവണ്ടിയില്‍
താടിയും, തലപ്പാവും വെച്ച തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉസ്താദിനെ കണ്ടപ്പോള്‍
അയാള്‍ സ്തബ്ധനായി!!!
ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപങ്ങള്‍ക്കനുസൃതമായ വാഹനങ്ങളില്‍
വിചാരണക്ക് ഹാജരാക്കപ്പെടുമെന്ന
ആ കഥ അയാള്‍ക്ക് അപ്പോള്‍ അരോചകമായി തോന്നി..
ആ താടി രോമങ്ങളിലൂടെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങിയ
വിയര്‍പ്പ്കണങ്ങളെ പോലും ഉറ്റിവീഴാന്‍ അനുവദിക്കാതെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നത്,
അയാളുടെ നെഞ്ചിന്‍കൂട് തകര്‍ത്ത് അപ്പോള്‍ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ചാര്‍ട്ട്  ചെയ്തു വന്ന ആ യാത്രയില്‍
ഉസ്താദിനെ തക്ബീര്‍ മുഴക്കി വരവേല്‍ക്കാന്‍ പിന്നെ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല,
എന്നാലും ഭയാനകമായ ശിക്ഷകളെ കുറിച്ചുള്ള ഞെട്ടലില്‍
അയാളുടെ കൈ വെറുതെയെങ്കിലും  ഉസ്താദിനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു,
പക്ഷെ... ഉസ്താദിന്റെ കൈകളില്‍ അപ്പോള്‍ വിലങ്ങുണ്ടായിരുന്നു...





2012 ഏപ്രിൽ 20

അങ്ങനെ ഒരു പ്രീഡിഗ്രിക്കാലത്ത്...

ബാല്യം വഴിമാറി യുവത്വതിലേക്ക് പറിച്ചു നടപ്പെട്ട ആ കാലം മധുരിക്കുന്നുവെങ്കിലും ഏറെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്. സ്കൂള്‍ യൂണിഫോമില്‍ നിന്നും, അധ്യാപകരുടെ ചൂരലില്‍ നിന്നും, മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്‍കോണില്‍  നിന്നുമൊക്കെ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ കാലം, അതായത്  പ്രീഡിഗ്രിക്കാലം...നാട്ടിലെ ഇടവഴികളിലും, മൈതാനങ്ങളിലും, പാടത്തും, തോട്ടിലും ഒക്കെയായി കളിച്ചും, കുളിച്ചും നടന്നിരുന്ന ബാല്യം ഒരു പെരുമഴക്കാലം പോലെ പെയ്തു  തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ വന്നെത്തിയ വസന്തമായിരുന്നു ആ യുവത്വം. നാട്ടില്‍ നിന്നും ബസ്‌ കയറി അന്യ നാട്ടില്‍ ചെന്ന് പഠിക്കുന്ന ആ സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെയായിരുന്നു അന്ന് മനസ്സില്‍ നിറയെ.. സ്കൂള്‍ ചുമരിനുള്ളില്‍ നിന്നും കോളേജ്‌ എന്ന വിശാലതയിലേക്ക് ബസ്‌ കയറിയ ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരു മധുരനൊമ്പരമായി ഇന്നും അലയടിക്കാറുണ്ട്. തിരൂരങ്ങാടിയിലെ സൗദാബാദിന്റെ മുറ്റത്തെ കാറ്റാടികളില്‍ നിന്നും വീശുന്ന ആ മന്ദമാരുതന്‍ ഇപ്പോഴും തഴുകി തലോടാറുമുണ്ട്.. പക്ഷെ... ആ കാറ്റിന്റെ അലയൊലികളോടൊപ്പം മനസ്സില്‍ വന്നു പതിക്കുന്ന മുഖങ്ങളില്‍ അനുജന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം വല്ലാത്ത ഒരു നഷ്ടമായി ഇന്നും വേട്ടയാടുന്നുമുണ്ട്.

മൂക്കിനു  താഴെ മുളച്ചു വരുന്ന പൊടിമീശയും, മനസ്സില്‍ തഴച്ചു വളരുന്ന പതിവ് ചാപല്യങ്ങളും ഒക്കെ ഒരു യുവാവായി എന്ന് എല്ലാ പ്രീഡിഗ്രിക്കാരെയും പോലെ എന്നെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഏതൊരു കോളേജിന്റെയും ജീവനാഡിയായിരുന്ന പ്രീഡിഗ്രി തേടി കോളേജിലെത്തുമ്പോള്‍  കാത്തിരുന്നത് പച്ചപ്പരവതാനിയായിരുന്നില്ല. രണ്ടാം വര്‍ഷക്കാരുടെ പ്രഹസനമായ റാഗിംഗ് പരീക്ഷണമായിരുന്നു ആദ്യം. ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്ന ലാഘവത്തോടെ പൊടിമീശ പറിക്കുന്ന കൃമികീടങ്ങളെ  ഭയമില്ലെങ്കിലും ചെറിയൊരു വിനയം അവരോടു പുലര്‍ത്തിപ്പോരാന്‍ അതു പ്രേരകമായി. . വിരസമല്ലാത്ത ഈ റാഗിംഗ് രീതികളോട് കുറച്ചൊക്കെ സമരസപ്പെട്ടുവെങ്കിലും പിഎസ്എംഒയിലെ പതിവ് സായാഹ്നങ്ങള്‍ ഇന്നും മറക്കാതെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നു ഒരു ദുഃഖസ്വപനം പോലെ. കോളേജിന്റെ വരാന്തയിലും, ലൈബ്രറിയിലും, റീഡിംഗ്റൂമിലും, കാറ്റാടിച്ചുവട്ടിലും, പിറകിലെ ഗുഹാമുഖത്തും, മൈതാനത്തും ഒക്കെ ശലഭങ്ങളെ പോലെ പറന്നു നടന്ന ആ നല്ല കാലം ഓര്‍മ്മയില്‍ വേട്ടയാടുമ്പോഴും,  ബാപ്പ പറയാതെ പോയ ഒരു സ്വകാര്യ ദുഖത്തിന്റെ നീറ്റലില്‍ ഇപ്പോഴും കണ്ണുകളില്‍ പരക്കുന്നത് നനവു മാത്രം.

ആദ്യദിനങ്ങളിലെ റാഗിംഗ് കടമ്പകള്‍ കടന്നതോടെ ഞങ്ങള്‍ (വള്ളിക്കുന്നിലെ നിസ്സാര്‍ , കോട്ടത്തറയിലെ ഷാജു, നെടുവയിലെ ഹരീഷ്, പുത്തരിക്കലെ നസീര്‍ ) ഒരു ടീമായി മാറി. പരപ്പനങ്ങാടിയില്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍  ഒരുമിച്ചായിരുന്നു ബസ്‌യാത്ര. ഒരുമിച്ചു നിന്നില്ലെങ്കില്‍ ബസിലെ കിളികള്‍ ആട്ടിയകറ്റുകയാണ് പതിവും..സമയത്തിനു ബസ്സ്‌ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ കോളേജില്‍ പ്രസന്റ് കിട്ടാതെ വരും, വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ കയറ്റാതെ പോകാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ബസ്സുകാര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ഞങ്ങള്‍ അച്ചുതാനന്ധനായി മാറി. 'അനുവദിക്കില്ല'  എന്ന മട്ടില്‍ ബാബുമോന്‍, നയന്‍സ്, രശ്മി തുടങ്ങിയ ബസ്സുകാരുമായി ഉടക്കലും, ബഹളവും പതിവ് കാഴ്ചയായി. എങ്കിലും പരപ്പനങ്ങാടിയില്‍ നിന്നും പന്ത്രണ്ടു മണിയോടെ പുറപ്പെടുന്ന ഏതെന്കിലും ബസ്സില്‍ ഡോറില്‍ തൂങ്ങിയോ, ഫുട്ബോര്‍ഡില്‍ നിന്നോ, ഒക്കെയായി കോളേജില്‍ കൃത്യ സമയത്ത് എത്തും,  അതായത്‌ മോര്‍ണിംഗ് ബാച്ചിലെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പുറത്തിറങ്ങും മുമ്പ്‌ ഈ ഗാംഗ് കോളെജിലെത്തും (ഒന്നുമുണ്ടായിട്ടല്ല, ചിലപ്പോള്‍ ബിരിയാണി കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ) ആ പതിവ് യാത്രയിലൂടെ ഒരു പുതിയ സൗഹൃദം രൂപപ്പെട്ടുവെങ്കിലും കഷ്ടപ്പെട്ട് കോളേജിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചത്  പഠിക്കാനാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ എല്ലാ പ്രീഡിഗ്രിക്കാരെയും പോലെ ഞങ്ങളും വൈകിപ്പോയിരുന്നു.

ക്ലാസ്‌റൂമിലെ ജനലഴികല്‍ക്കിടയിലൂടെ വലതു ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ വശ്യമനോഹരമായിരുന്നു പുറത്തെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ . പച്ച പുതച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പാടശേഖരങ്ങളും, നടുവിലൂടെ ഒഴുകുന്ന കടലുണ്ടിപ്പുഴയും, അകലെ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മലനിരകളും ഒക്കെ മനസ്സിന് കുളിര്‍മ്മയേകി.. കുന്നുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ റണ്‍വെയിലേക്ക് വന്നിറങ്ങുന്ന വിമാനങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ അവ വന്നു വീഴുകയാണെന്ന് തോന്നും. ഹരിതാഭമായ ആ കാഴ്ച്ചപ്പരപ്പില്‍ നിന്നും എന്റെ മനസ്സ് അങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ചു.. ആ സഞ്ചാരമാണ് എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് എന്നെ തട്ടിയുണര്‍ത്തിയതും.. അനുഭവത്തിന്റെ നിറങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പകര്‍ത്തിയ കവിതകളും, കഥകളും എന്റെ മാത്രം സ്വകാര്യ വായനയായി ഒതുങ്ങിയെങ്കിലും ഞാന്‍ പാകപ്പെടുത്തിയത് സര്‍ഗാത്മകമായ ഒരു മനസ്സായിരുന്നു.

ഖാദര്‍ സാറും,  മമ്മദ്‌ സാറും, യാഖൂബ്‌ സാറും, ഇബ്രാഹിം സാറും, വഹാബ് സാറും, ജോണ്‍ സാറും, റസാഖ്‌ സുല്ലമിയും ഒക്കെയടങ്ങുന്ന ചിരപരിചിതരായ അധ്യാപകര്‍ ,നാട്ടുഭാഷയുടെ ചേരുവകളോടെ തന്നെ  ക്ലാസ്സെടുക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അങ്ങനെ മായാലോകങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. കയ്യില്‍ കിട്ടുന്ന കടലാസ്സുകഷ്ണങ്ങളില്‍ ഒക്കെ പലതും കുത്തിക്കുറിക്കുക പതിവായി. ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്നും കഥകളും, നോവലുകളും മറ്റു സാഹിത്യ സൃഷ്ടികളും ഒക്കെ വാങ്ങി വായിക്കുന്ന ദുശീലവും അന്ന് തുടങ്ങി. എന്നെ പോലെ തന്നെ ഞങ്ങളില്‍ പലരുടെയും ശ്രദ്ധ ജനലഴികള്‍ക്കപ്പുറത്തെ മനോഹരദൃശ്യങ്ങളിലേക്കായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു പോകുന്ന പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ മുഹമ്മദ്‌ സാറെ കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ക്ലാസ്സിലേക്ക് തന്നെ തിരിയും. കണ്ണും കാതും ഇടക്കൊക്കെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചു വിട്ടെന്കിലും അഞ്ചു മണിക്ക് മുഴങ്ങുന്ന ലോങ്ങ്‌ ബെല്‍ ഒരപായസൂചനയായി കാതില്‍ വന്നു പതിക്കും. ഓരോ ദിവസവും മുഴങ്ങുന്ന ഈ അപായമണി കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന കോളേജ്‌ ദിനങ്ങളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും യുവത്വത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പില്‍ അതൊക്കെ മറന്നു, അങ്ങനെ നീങ്ങി.

ആദ്യ വര്‍ഷത്തിന്റെ ആദ്യ പാദങ്ങള്‍ പിന്നിടും മുമ്പ്‌ കോളേജ്‌ യൂണിയന്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരാരവമായി കടന്നു വന്നു.. അതോടെ ഒന്നാം വര്‍ഷക്കാരുടെ പ്രബെഷന്‍ പീരിയഡ് അവസാനിക്കുകയായി. രണ്ടാം വര്‍ഷത്തെ കാമ്പസ്‌ രാജാക്കന്മാര്‍ അതോടെ നല്ലപിള്ളകളായി, ഡിഗ്രിയിലെ വിശുദ്ധപശുക്കളും, പി.ജിയിലെ ബുദ്ധിജീവികളും, രണ്ടാം വര്‍ഷ പ്രീഡിഗ്രിയിലെ നല്ലപിള്ളകളും ഒക്കെയാവും എല്ലാ പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെയും സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ . ആദ്യമായി തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന  രണ്ടാം വര്‍ഷക്കാര്‍ ആരംഭശൂരത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അതൊരു രസമായി തോന്നി. മുമ്പ്‌ ചെയ്തു പോയ പല തെറ്റുകള്‍ക്കും മാപ്പ് ഇരന്നു വാങ്ങുന്നത് പോലെ അവര്‍ യാചകരായി മാറി.  കൂടുതല്‍ വിനയവും, സ്നേഹവും അവര്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നതോടെ  പുതുമുഖങ്ങള്‍ എന്ന 'വിനയം' (അഥവാ പേടി) ഞങ്ങള്‍ക്കും, സീനിയേഴ്സ് എന്ന അഹങ്കാരം രണ്ടാം വര്‍ഷക്കാര്‍ക്കും ഇല്ലാതാവും... പിന്നെ പിന്നെ ഒരു വോട്ടറാണെന്ന അഹങ്കാരം ഒന്നാം വര്‍ഷക്കാരെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കും..  റാഗ് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച മുതിര്‍ന്ന  പലരും വോട്ടു ചോദിച്ചു മുന്നിലെത്തുമ്പോള്‍ കാണിക്കുന്ന ആ കോപ്രായങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ബാലപാഠമായി ആദ്യമായി അവിടെ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

ക്ലാസ്‌റൂമിന്റെ നാല് ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നും കാമ്പസിന്റെ വിഹായസ്സിലേക്ക് പറന്നുയരാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞത് കോളേജ്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്  ശേഷമാണ്. സീനിയേഴ്സിനു മാത്രം കടന്നു പോകാവുന്ന ചിലയിടങ്ങളിലേക്ക് പാത്തും പതുങ്ങിയും ചെന്ന് നോക്കിയാണ് തുടക്കം, പിറകിലെ ഗുഹാമുഖങ്ങളിലേക്ക്... പാറക്കൂട്ടങ്ങളിലൂടെ ഇറങ്ങി മൈതാനത്തേക്ക്... കോളേജ്‌ കവാടം കടന്നു പരപ്പനങ്ങാടി റോഡിലേക്ക്... അങ്ങനെ  കോളേജിന്റെ ഓരോ മുക്ക് മൂലയും പരിചയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അലഞ്ഞു. രണ്ടാം വര്‍ഷമായതോടെ സൊറ കൂടിക്കൂടി വന്നു, ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിക്കല്‍ ഒരു വഴിപാടു മാത്രമായി ചുരുങ്ങി. എന്നിരുന്നാലും ജൂനിയെര്സിനെ റാഗ് ചെയ്തു കൊണ്ടോ, പാര്‍ട്ടി പ്രകടനങ്ങളില്‍ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു കൊണ്ടോ ആളാവുന്ന ഒരു പണിക്കും ഞങ്ങളില്ലായിരുന്നു.

നിറുത്താതെ പോകുന്ന ബസ്സുകളെ തടയാന്‍ കോളേജ്‌ കഴിഞ്ഞുള്ള  സ്റ്റോപ്പില്‍ ഒരു സംഘം കാത്തു നില്‍ക്കും. കോളേജിനു മുന്നില്‍ ബസ്‌ നിറുത്തിയില്ല എന്ന് ഉറപ്പായാല്‍ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍  അവര്‍ ആ ബസ്‌  തടയും, അതായിരുന്നു പതിവ്..തടഞ്ഞ ബസ്‌  റിവേര്‍സ്‌ അടിപ്പിച്ചു കോളേജ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌ വരെയെത്തിക്കുമ്പോള്‍ വിധ്യാര്തികള്‍ ആഹ്ലാദാരവം മുഴക്കും.. കോളേജിലെ സീനിയേര്സ് അവരുടെ ക്ലാസ്‌ കഴിഞ്ഞാലും കോളേജില്‍ നിന്നും പോകാതെ, ഈവനിംഗ് ബാച്ചിനെ ബസ്‌ കയറ്റാന്‍  സഹായിക്കാന്‍ വേണ്ടി കാത്തു നിന്നു. പലപ്പോഴും വൈകുന്നേരമാണ് ബസ്സുകള്‍ പലതും നിര്‍ത്താതെ പോയിരുന്നത്. അത്തരം ബസ്സുകള്‍ക്ക് മുമ്പിലേക്ക് ചാടി വീണ വിദ്യാര്‍ഥി നേതാക്കളോട് അറിയാതെ തോന്നിയത് ബഹുമാനവും, ആദരവുമായിരുന്നു. ബസ്‌ തടഞ്ഞതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കോളേജിലേക്ക് ഒരു വണ്ടി നിറയെ ഗുണ്ടകളെ പറഞ്ഞു വിട്ടു, ഒരു ബസ്‌ മുതലാളി.. അന്ന് ഷംസുധീന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ പ്രതിരോധം തീര്‍ത്തത് ഇന്നും മറക്കാത്ത ഓര്‍മ്മയായി അവശേഷിക്കുന്നു. അതിനേക്കാളുപരി വിദ്യാര്‍ഥി രാഷ്ട്രീയത്തിന് അന്ന് കോളേജില്‍ നേതൃത്വം കൊടുത്ത എന്‍ ഷംസുദീനെ പോലുള്ളവര്‍ ഇന്ന് എം എല്‍ എ വരെയായതില്‍ സന്തോഷവും തോന്നുന്നു.

ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരേ ബെഞ്ചില്‍ തന്നെ ഇരിക്കും.. നിസ്സാറിനു പണി ചിത്രം വരയാണ്. ബെഞ്ചിലും, ഡസ്കിലും ഒക്കെ അവന്റെ കരവിരുതുകള്‍ കാണാമായിരുന്നു. നല്ലതും, ചീത്തതും ഒക്കെ വരക്കുന്നതില്‍ കേമന്‍. ആരെന്തു വരക്കാന്‍ പറഞ്ഞാലും അവന്‍ പേനയും കടലാസും എടുത്തു വരക്കാന്‍ തുടങ്ങും. ക്ലാസ്‌ എടുക്കുന്ന ഒരധ്യാപകരെയും  അവന്‍ വെറുതെ വിട്ടില്ല. ഖാദര്‍ സാറെ വരച്ച ആ വര ഒരൊന്നൊന്നര വരയായിരുന്നു. കോളേജ്‌ ഡേക്ക് സ്റ്റേജില്‍ ഓലതുമ്പത്തിരുന്നൂ...എന്ന് തുടങ്ങുന്ന സിനിമാഗാനം ആലപിച്ച സുകുമാരനെയും നിസാര്‍ വെറുതെ വിട്ടില്ല. സ്റ്റേജില്‍ ആ പാട്ട് പാടുമ്പോള്‍ തന്നെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പത്തു പൈസയുടെയും, ഇരുപത്തിയഞ്ച് പൈസയുടെയും ഒക്കെ നാണയതുട്ടുകള്‍ സ്റ്റേജിലേക്ക് എറിഞ്ഞു സഹായിച്ചതായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് ക്ലാസ്‌ബോര്‍ഡില്‍ സുകുമാരനെ വരച്ചിട്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു നിസ്സാറിന്റെ സഹായം. തെങ്ങിന്റെ ഓലത്തൂമ്പില്‍ മൈക്കുമായി തൂങ്ങി ഗാനം മൂളുന്ന സുകുമാരന്റെ ചിത്രം അന്ന് ക്ലാസില്‍ മൊത്തം ചിരി പരത്തിയിരുന്നു...

ഏതെന്കിലും ഹവര്‍ ക്ലാസ്‌ കട്ട് ചെയ്താലും പ്രസന്റ് പറയാന്‍ ആരെങ്കിലും ഒരാള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ തന്നെയിരിക്കും, ആ ഹവറിലെ ഞങ്ങളുടെ പ്രസന്റ് അയാള്‍ പറയും..ആ രീതി ഏറെകാലമായി തുടര്‍ന്നു പോന്നു. ഒരാള്‍ തന്നെ നാലാളുടെ പ്രസന്റ് പറയുമ്പോഴും അധ്യാപകര്‍ അതൊക്കെ അറിയാതെ പോയതോ , അതോ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചതോ.. ( ക്ലാസ്‌ അറ്റന്‍ഡന്‍സ് കുറഞ്ഞതിന്റെ പേരില്‍ ഹാള്‍ ടിക്കറ്റ് ലഭിക്കാത്ത പലരെയും കണ്ടപ്പോള്‍ അങ്ങനെ തോന്നിപ്പോയിരുന്നു. ) അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം എന്റെ പ്രസന്റ് പറയാന്‍ മറ്റൊരാളെ ഏല്‍പ്പിച്ച് ഞാന്‍ നേരത്തെ വീട്ടിലേക്കു പോവുകയാണ്.. വിശന്നപ്പോള്‍ തോന്നിയ ഒരു തോന്നല്‍ മാത്രമായിരുന്നു അത്, പക്ഷെ കോളേജിന്റെ ഗെയ്റ്റ്‌ തിരിഞ്ഞതും നേരെ ചെന്നത് ബാപ്പയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌. ആകെ സ്തംഭിച്ചു പോയി. ജ്യേഷ്ഠനെ അതെ കോളേജില്‍ ഡിഗ്രിക്ക് ചേര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി വരികയാണ് ബാപ്പ. എന്തെ ക്ലസ്സില്ലേ..? ബാപ്പയുടെ ചോദ്യം മിന്നല്‍ പിണര്‍ പോലെ കാതുകളില്‍ വന്നു പതിച്ചു.. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു തടി തപ്പാന്‍ നോക്കി, പക്ഷെ നല്ല ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ക്ലാസ്‌ നടക്കുന്നത് ബാപ്പ കാണുകയും ചെയ്തു, അതെ കോളേജില്‍ പ്രീഡിഗ്രി പഠിച്ചിറങ്ങിയ ജ്യേഷ്ടന്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കുമ്പോഴും  എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ നിന്നു വിയര്‍ത്തു..  ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട് ചെയ്തു മുങ്ങുകയാണ് എന്ന് ബാപ്പയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.. നീ വീട്ടിലേക്കല്ലേ..ബാക്കി അവിടുന്ന് കാണാം എന്ന് ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള ബാപ്പയുടെ വാക്കുകള്‍ മനസ്സില്‍ ഭീതി പരത്തി.

ജ്യേഷ്ഠനെ കോളേജില്‍ ബികോമിന് ചേര്‍ത്തു ബാപ്പ തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും  ഞാന്‍ മെല്ലെ  കട്ടിലിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചിരുന്നു, ദേഷ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ട് ബാപ്പ ഉമ്മയോട് പലതും പറയുന്നുണ്ട്, 'ഇല്ലാത്ത പണം ഉണ്ടാക്കി ഇവരെയൊക്കെ കോളേജില്‍ വിട്ടിട്ട്...ക്ലാസ്സിലും കേറാതെ ..' ബാപ്പയുടെ വാക്കുകള്‍ മുഴുവനാകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ഉമ്മ ഇടപെട്ടു.. 'ഓനിന്നു ഉച്ചക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാതെയാ കോളേജില്‍ പോയത്.. വന്നു കയറിയപ്പോള്‍ തന്നെ തലവേദനിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു .. ചോറും തിന്നു ആ കിടത്തം കിടന്നതാ...' ഉമ്മയുടെ ആ മയക്കുവെടി ബാപ്പയെ ശരിക്കും തളച്ചു എന്ന് പറയാം. പക്ഷെ  ബാപ്പയുടെ ശകാരത്തില്‍ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഉമ്മ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള്‍ എന്റെ കണ്ണുകളെ മാത്രമല്ല, ആ തലയിണയിലും കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസം കലര്‍ത്തി...

പലപ്പോഴും ഉച്ചഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെയായിരുന്നു കോളേജിലെക്കുള്ള യാത്ര, വിശന്നാല്‍ കാന്റീനില്‍ ചെന്ന് കഴിക്കാന്‍ കയ്യില്‍ പണം വേണം. പോക്കറ്റ്‌ മണിയായി ബാപ്പ തരുന്നത് ഒരു രൂപയും.പരപ്പനങ്ങാടിയില്‍ നിന്ന് തിരൂരങ്ങാടിയിലേക്ക് അന്ന് ഇരുപത്തിയഞ്ച് പൈസയായിരുന്നു ബസ്ചാര്‍ജ്. എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാതെ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിക്കുക വല്ലാത്ത പ്രയാസമായി തോന്നും.  ഇന്റര്‍വെല്ലിനു എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് തൊട്ടു മുമ്പിലുള്ള ജ്യുസ് കടയില്‍ കയറുക അങ്ങനെ പതിവായി.. ഒരു ലൈം ജ്യുസിനു രണ്ടു രൂപ അമ്പത് പൈസയാണ്  അന്നത്തെ വില. എല്ലാവര്ക്കും ഓരോന്ന് വാങ്ങി കുടിക്കാനുള്ള ശേഷിയൊന്നും അന്ന് ഞങ്ങളില്‍ ആര്‍ക്കുമില്ല.  എല്ലാവരും കൂടെ അമ്പത് പൈസ ഷെയര്‍ ചെയ്തു  ഒരു ജ്യുസ് വാങ്ങും, ഒന്നോ, രണ്ടോ മുറുക്ക് വീതം ഓരോരുത്തരായി കുടിച്ചു തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആ ലൈം ജ്യുസിനു എന്തെന്നില്ലാത്ത മധുരം.. കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് സൗഹൃദത്തിന്റെ മധുരം നുകര്‍ന്ന ബാപ്പ തന്ന ആ പൈസക്ക് കണ്ണീരുപ്പിന്റെ  രുചിയായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത്. ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ള മിച്ചം, അതായത് അമ്പത് പൈസ  കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് ലൈംജ്യുസിനായി ചെലവിട്ടെങ്കിലും ആ  യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഞാനും അറിയാതെ പോയി.


കാമ്പസില്‍ നിന്നും പടിയിറങ്ങാനുള്ള അവസാനത്തെ ലോങ്ങ്‌ ബെല്‍ മുഴങ്ങുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു തിരൂരങ്ങാടിയെ പിരിയാനുള്ള മടിയായിരുന്നു. യാഥാര്‍ത്യങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടുകയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ലല്ലോ. പരസ്പരം സഹായിച്ചു കിട്ടിയ അറ്റന്‍ഡന്സില്‍ ഷോര്‍ട്ടേജ് നോട്ടീസ് കിട്ടാതെ എല്ലാവരും രക്ഷപ്പെട്ടു. ഹാള്‍ടിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങാന്‍ മാത്രമല്ല പരീക്ഷക്കും ഒക്കെ ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു യാത്ര ചെയ്തു. മാര്‍ച്ചിലെ അവസാനത്തെ പൊതുപരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞതോടെ പിന്നെ മടക്കയാത്രയായി. ഒരിക്കല്‍ കൂടി  തിരിച്ചു വരാമെന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലാതെയായിരുന്നു ആ മടക്കയാത്ര. കോളേജും, സൗഹൃദ്‌വലയവും നല്‍കിയ ആ വസന്തകാലം പെട്ടന്ന് പോയ്‌മറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് കൈപ്പുനീരായിരുന്നു.  ബാപ്പ പറയാതെ മറച്ചു വെച്ച പൊന്നനുജന്‍ ഷഫീലിന്റെ രോഗം അപ്പോഴേക്കും മൂര്‍ധന്യത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

ഏപ്രിലില്‍ റിസള്‍ട്ടിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ സത്യം ഞാനറിയുന്നത്. അപ്പോഴേക്കും ഷഫീല്‍ മരണത്തോട് മല്ലടിക്കുകയായിരുന്നു. ബാപ്പ സ്വകാര്യ ദുഖമായി സ്വയം കൊണ്ട് നടന്നെങ്കിലും, ആ അവസ്ഥയില്‍ പിന്നെ ആരില്‍ നിന്നും മറച്ചു വെക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.  ദൂരെ എവിടെയോ പോയി ബാപ്പ കൊണ്ട് വരുന്ന മരുന്നുകളില്‍ അനുജന്‍ ജീവിച്ച രണ്ടു വര്‍ഷവും ഞങ്ങളാരും ആ സത്യം അറിയാതെ പോയി... പക്ഷെ മരണം ഉറപ്പെന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം വിധിയെഴുതിയ ആ രോഗം ഉമ്മയോട് പോലും പറയാതെ മറച്ചു വെച്ച്  ബാപ്പ സ്വയം ഉരുകുകയായിരുന്നു. ഒരു മെയ്‌ മാസപ്പുലരിയില്‍ ഞെട്ടറ്റു വീണ ഒരു പൂവിതള്‍ പോലെ അനുജന്‍ യാത്രയാകുമ്പോള്‍ അടക്കിപ്പിടിക്കാനാവാതെ ഞങ്ങള്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു..ജ്യേഷ്ഠനും, മറ്റൊരനുജനും, ഉമ്മയും മറ്റു ബന്ധുമിത്രാധികളും ഒക്കെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ആ ദുഃഖമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ പോലും  ബാപ്പ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.. ഒന്നുറക്കെ കരയാന്‍ പോലുമാകാതെ കോലായിയില്‍  ഇരിക്കുന്ന ബാപ്പയെ പലരും ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ആരോടും പങ്കു വെക്കാതെ ബാപ്പ അഭിനയിച്ചു തീര്‍ത്ത ജീവിതത്തിന്റെ ആ ദുഃഖഭാഗം ഇപ്പോഴും വേട്ടയാടുന്നുണ്ട്. ഒരാശ്വസിപ്പിക്കലിനും അടക്കാനാകാത്ത ആ ദുഃഖം ബാപ്പ കടിച്ചമര്‍ത്തിയത് ഓര്‍ത്തെടുക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ ഇപ്പോഴും കരഞ്ഞു പോകാറുമുണ്ട്... പീ എസ് എം ഒ യും, പ്രീഡിഗ്രിക്കാലവും ഒക്കെ മനസ്സിലേക്ക് വിരുന്നെത്തുന്ന മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളില്‍ ഈ ദുഖചിത്രങ്ങള്‍ ആദ്യം ഓടിയെത്താറുണ്ട്, ഒരു നൊമ്പരക്കാറ്റു പോലെ..

(പ്രിയപ്പെട്ട അനുജന്‍ പിരിഞ്ഞിട്ട് പത്തൊമ്പത് വര്ഷം പൂര്‍ത്തിയാകുന്ന ഈ വേളയില്‍ കഷ്ട്ടപ്പാടുകള്‍ അറിയിക്കാതെ ബാപ്പ നല്‍കിയ ആ ഒറ്റ നോട്ടിന് പകരമാവില്ലെങ്കിലും ദുഖത്തോടെ  ഞാനീ പോസ്റ്റ്‌ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു)